Jest sobie akumulator samochodowy. Zwykły kwasowo-ołowiowy 12V.
Stał z rok w zepsutym samochodzie i się rozładowywał, aż go wymontowałem. Zmierzyłem, miał ok. 2V, więc odstawiłem stwierdzając, że to trup. Przeleżał kolejne pół roku na dworze, w tym najgorszym mrozie, jaki jakiś czas temu nawiedził Polskę. Założyłem, że pewnie dawno już elektrolit zamarzł (przy takim rozładowaniu pewnie została tam sama woda), ale ostatnio z ciekawości podłączyłem go do ładowania.
Nie bawiłem się w żadne ładowanie odsiarczające, pulsujące, niskoprądowe. Podłączyłem go do normalnego zasilacza (ok. 14V) z ograniczeniem prądu.
Początkowo prąd nie płynął, ale w końcu załapał. Prąd zaczął rosnąć, po ok. godzinie ładowania prądem 4A (takie ograniczenie) napięcie wzrosło na tyle, że ładowarka mikroprocesorowa była w stanie go przejąć, więc go do niej przepiąłem.
Ładował się kilkanaście godzin prądem 1A i wydaje się, że się naładował. Obciążyłem go prądem 5A i nie zauważyłem znaczącego spadku napięcia pod obciążeniem (innych prób ani testu pojemności jeszcze nie robiłem).
Pytanie dlaczego ten trup wrócił do żywych (i sądząc po czasie ładowania ma całkiem niezłą pojemność), skoro zgodnie z moją wiedzą akumulator przy takim napięciu, które utrzymywało się przez tak długi czas, do tego potraktowany mrozem w stanie rozładowania, powinien być już całkowicie zasiarczony a być może także rozsadzony i nadawać się tylko na zacisk do papieru?