Rynek pracy STM32

Tutaj chyba żaden VCS nie pomoże - to kwestia oskryptowania (Makefile?)

Można sobie wyobrazić gałęzie dla każdej platformy ale z synchronizowaniem tego to będzie mordęga.

Cały kernel to #ifdef-y i flagi ...

W dniu 2022-07-19 o 01:13, Marek pisze:

Jeśli dobrze rozumiem pytanie to pytasz o procesor.

Robimy to na AtXmega. Część danych zapisujemy w jego flashu (szybciej się przeszukuje), gro w szeregowym flashu zewnętrznym a dane częściej zmieniane w EEPROMie wewnętrznym (małym) i zewnętrznym (większym). P.G.

Ja hobbystycznie używam sobie EasyEDA, który ma wbudowany swój prosty VCS. Projekt jest zapisywany w jako plik tekstowy JSON i nic nie stoi na przeszkodzie aby sobie "napisać" taki schemat.

c.

W dniu 2022-07-19 o 13:31, heby pisze:

Nigdy nie trawiłem zapisu schematu w kompletnie nieczytelnej dla człowieka formie tekstowej. Na szczęście gdzieś w okolicy 1993 na Cebicie dostałem CD z darmową (studencką) wersją PSPICE z możliwością rysowania schematu i używam jej do dziś. Ops. właśnie sobie skojarzyłem, że na dniach przeniosłem się z Win7 na Win10 i nie sprawdziłem jeszcze czy PSpice nie będzie miał z tym jakichś problemów.

Wszystkie pliki KiCada są tekstowe. Zapewne jest to język podobny do Spice, ale plik musi opisywać też informacje pozwalajace przedstawić to graficznie.

Zapisanie wszystkich wymagań może wymagać więcej czasu niż zaprojektowanie płytki.

Sądzę, że jeszcze trochę potrwa zanim powiesz programowi, że płytka będzie w obudowie nie ekranowanej a mimo ma spełnić taką a taką normę EMC i on już się tym zajmie.

Czy masz może na myśli sterowanie programem głównie przez hot-key. Ja to akurat uważam, za jedynie słuszne rozwiązanie w przypadku programu do projektowania PCB. Nie znam innego rozwiązania zapewniającego podobną szybkość pracy z programem.

Nie pamiętam dokładnie o co chodziło, ale jakiś niecały rok temu ktoś na forum KiCada dociekał dlaczego KiCad na jakąś akcję użytkownika reaguje inaczej niż inne programy graficzne czy tekstowe do czego wszyscy są przecież przyzwyczajeni. Nie pomnę dokładnie co mu odpisywałem, ale główna myśl była taka, że jak mamy zupełnie nową funkcjonalność nie występującą ani w edytorach tekstów ani w edytorach graficznych i wiemy, że będzie to nagminnie potrzebne użytkownikowi a wszystkie łatwo dostępne hot-key czy działania myszą są już 'zajęte' na jakieś standardowe działania, które akurat tu będą nikomu nie potrzebne to według mnie rozsądniej jest przejąć to działania użytkownika na tę funkcjonalność niż umieścić ją gdzieś głęboko w manu albo pod kombinacją typu Ctrl+Shift+coś tam. Kluczowa jest według mnie szacowana częstotliwość użycia. P.G.

Jeśli "napiszesz" schemat, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że pojawią się bloki funkcjonalne, hierarchicznie. A jeśli tak, to zrozumienie działania nie wymaga gapienia się w kreski na schemacie a jedynie na połączenia w kodzie źródłowym grubych bloków między sobą. To wcale nie jest bardzo trudne, programiści robią to od dawna.

Tylko po co? Tzn. jeśli zarządzasz lub bierzesz udział w projekcie z setkami rozproszonych programistów... no to może mieć jakiś sens. W przeciwnym razie svn jest dużo trafniejszą opcją, bo w pełni scentralizowaną i łatwiejszą w codziennej obsłudze.

Mateusz

Czyli to nie do tego służy. Pytanie wzięło się stąd, że napisałeś, że jak jest taka kontrola wersji to nie będzie pytania: Jak on TO do cholery kompilował. No to myślałem, że takie opcje kompilacji też będą przeniesione do znanego wszystkim systemu kontroli wersji a nie gdzieś tam ukryte przez autora.

On jest na etapie C. Ale stosuje go jakoś inaczej niż mi by przyszło do głowy. Ma na przykład w każdym projekcie plik h o jednej wspólnej nazwie i wczytuje go we wszystkich plikach c używanych w wielu projektach. W ten sposób te pliki (jakby biblioteczne) generują dla każdego projektu inny obj.

Ja jestem na etapie C++ (ale Ty nazwiesz to C z klasami). Kupiłem kilka lat temu książkę Stroustrupa i trochę poczytałem, ale kompilator, którego głównie używam (Builder 5) nie ma nawet tego co jest w C++11. A wiedza nie używana wylatuje, więc wszystko co tam wyczytałem mi wyleciało. P.G.

Niezupełnie. Wyobraź sobie, że masz gotową biblitekę takich rozwiazń. Np. masz "zasilacz_impulsowy_3.3V" który stawiasz jak klocek na innym pcb. Sprawdzony, działający, poprawnie zaprojektowany mechanicznie i elektrycznie.

Ba, masz więcej takich klocków. Wrzucasz na pcb i samo się układa. To nie magia - do KiCADa była (jest?) wtyczka oparta o algorytmy generyczne, samodzielnie rozkładająca elementy. Ale ona miała kiepskie constrains, tzn nie dało sie tych zastrzeżeń opisać sensownie. Taka zabawka, choć gdyby ją podkręcić...

ASICe "same się routują". Czemu PCB nie miałyby? Przynajmniej częściowo. Wrzucasz komponenty krytyczne a reszta drobicy sam się gdzieś wciśnie.

Nie o szybkosc pracy chodzi, ale o intuicyjność. Te same operacje w CAD oznaczają coś innego niż w resztcie świata. Sama selekcja w KiCAD/Eagle/Protel jest zupełnie inna, nieintuicyjna, a to dopiero początek przygody.

Abyśmy się zrozumieli: nie zarzucam CADom, że są złe. Sa nieintuicyjne. Być może dzięki temu lepiej dostosowane do jakiśtam potrzeb. Ale próg wejścia to ring bokserki kiedy dostajesz w pysk przy każdym kliknięciu. To nie jest miłe a dokuentacja jest taka sobie.

Głupie usunięcie routingu ścieżek zajmuje mi w KiCADdzie zazwyczaj koło

Ale schemat jest pod pewnymi względami mało hierarchiczny. Jak do programu dołożysz wewnątrz procedur wiele różnych goto gdzieś do wnętrza innej procedury to program przestanie być czytelny. P.G.

Nie będzie. Wszystkie możliwe narzędzia, opcje, wyjątki itp sa w kodzie.

Rownież, jesli robisz to porządnie, to same polecenia wystartowania kompilacji z odpowiednimi ifdefami będzie tamteż dostępne, w kontekście hardware które budujesz. Więc nie tylko nie ma mowy o pomyłkach ale można to środowisko odtworzyć po latach bez zmian.

Wiec nie, choć trochę tak.

Kwestia higieny.

Nie ma takiego eatpu. Jeśli jesteś w C to jesteś też na początku C++. Niech zacznie od zmiany kompilatoa z gcc na g++ i nazwy kliku z foo.c na foo.cpp i już koniec tranzycji na C++. Reszta to darmowy obiad.

Czyli emuluje templates z C++ używając sztuczek z inkludowaniem.

To jest ogólnie niebezpieczne jak jasna cholera. W większych projaktach takie rzeczy są zabronone. Po pierwsze dlatego, że są trudne w utrzymaniu, po drugie dlatego, że od tego są templates w C++.

Każdy programista C wynajduje po latach kwadratowe koła tego typu, broniąc się przez przejściem do C++ gdzie statyczny polimorfizm jest częścią jezyka.

Nie używaj więc Buildera. Nikt tego nie sprawdza.

Tak jak mówiłem, nie czytaj instrukcji ;)

Mateusz Viste snipped-for-privacy@xyz.invalid napisał(a):

Niby tak. Z drugiej strony jak we wszystkich pracach mam gita oraz w projektach Open Source, do których czasem coś dopisuję, to nawet dla samego siebie użyłem git zamiast przypominać sobie SVN po 15 latach od ostatniego użycia.

Opisany w języku VHDL/Verilog jest *skrajnie* hierarchiczny. Tam wszystko w zasadzie jest podporządkowane hierarchi.

Używanie takiego języka wlaśnie wymusza porządek. Schemat to zazwyczaj płaski zbiór kresek, gdzie bloki funkcjonalne trzeba wydłubywać gapiąc się pół godziny, a w *HDL masz je ładnie nazwane.

To nie używaj goto ;) Proste.

Mimo to, jeśli ktoś ma startować z tematem od zera, svn będzie nieskończenie bardziej intuicyjny niż git.

W dniu 2022-07-19 o 14:58, heby pisze:

Napisałem 'jeszcze trochę' a nie 'jeszcze długo'.

Jak projektuję PCB to 90% roboty to jest rozmieszczenie elementów. Ale ja sobie tę robotę robię bo nie chce mi się przerzucić na 4 warstwy, a na 2 warstwowej wymagam aby 100% bottom było GND. Więc (poza GND) wychodzi mi projekt jednowarstwowy i rozplątanie tego (takie położenie, aby dla każdego połączenia przewidzieć drogę którędy pójdzie) zajmuje najwięcej czasu. Potem pociągnięcie ścieżek to już po prostu realizacja tego, co się brało pod uwagę przy rozmieszczaniu.

Jestem bardziej przyzwyczajony do Protela i KiCada niż do tej reszty więc szybciej uznam, że to tam jest nieintuicyjnie. Ale nie kojarzę na czym polega ta odmienność przy selekcji.

Nie kojarzę problemu. W Protelu 3 była łatwa możliwość Unroute całej płytki, ale nie używam go już od 5 lat. Modyfikacja ścieżek była ciężka, dlatego najłatwiej było usunąć i narysować od nowa. Jak pamiętam była tam taka dla mnie bardzo fajna rzecz - każdą operację dawało się rozszerzyć na inne elementy wybierane według określanego w danym momencie klucza (bardzo szeroka gama możliwości).

W KiCadzie chyba faktycznie trudniej jest usuwać ścieżki. Ale mnie to raczej nie boli, bo jest z kolei duża łatwość ich modyfikacji - to jest miodzio jak to działa. Jeden gość mocno aktywny na forum KiCada pisze, że on w ogóle nie zwraca uwagi jak się mu ścieżki prowadzą. Jak wszystko jest połączone to potem je przesuwa tak aby było tak jak mu pasuje. Ja się jeszcze aż do tego stopnia nie przełamałem i czasem wojuję z KiCadem aby poprowadził dokładnie tak jak ja chcę a on szczególnie przy podłączaniu do padów ma jakieś swoje widzimisię. Ale piszę o V5, bo pod V6 na razie zaprojektowałem 0 płytek. P.G.

Zaznaczanie ramką *zazwyczaj* zamiast zaznaczać, ciągnie mi elementy już zaznaczone lub wykonuje inne akcje.

W dniu 2022-07-19 o 15:07, heby pisze:

Nigdy nie opanowałem templates, ale tak jak ja je sobie wyobrażam to chyba to jest jednak coś innego.

U niego raczej chodzi o to, że w pliku jest na przykład komunikacja ze scalakiem RFID. Ale to jak ona jest faktycznie realizowana zależy od tego pliku h o wspólnej nazwie dla wszystkich projektów a tam jest informacja jaki procesor i jak jest podłączony dla danej wersji płytki. Funkcjonalność, która jest w danym projekcie niezbędna też pewnie jest w tym pliku (czytamy tylko ID karty, czy pełna komunikacja z kartą Desfire. Ale nie jestem pewien tego co piszę.

Ja (okolice 1990) emulowałem klasy za pomocą wskaźników na funkcje.

Muszę poszukać co to hasło oznacza. Może wiem, tylko nie wiem, że tak się nazywa.

Nie rozumiem. P.G.

wtorek, 19 lipca 2022 o 14:49:23 UTC+2 Mateusz Viste napisał(a):

Klient ma i wymaga. W skrócie firma oferuje "chmurowy" system czujników. Nie wiem dokładnie, jak to sprzedają/fakturują, ale w każdym razie u klienta umieszcza się tylko czujniki (na ATmega) oraz "gatewaye" - bramki pomiędzy radiową siecią czujników (xbee albo lora) a "internetem" - a wszystkie dane idą do serwerów firmy, tam są przetwarzane i udostępniane przez przeglądarkę - nie ma czegoś takiego jak "serwer u klienta".

No i używają gita - nie wiem, dlaczego git, a nie svn - i twierdzą, że cały system chmurowy pięknie tego używa - ale dla "projektów w C" - czy oprogramowania ATmeg w czujnikach - jakoś nie daje rady się tego wdrożyć. I rzeczywiście - póki co dla każdego z tych projektów jest tam tylko repozytorium plików, które można sobie pobrać i na lokalnym dysku rozpakować, żeby otworzyć w microchip studio i skompilować. Jak zaczęliśmy to oglądać to nawet udało się utworzyć branch - ale nie wiedzieliśmy, w co kliknąć, żeby w tym branchu podmienić pliki. No bo chyba nie trzeba używać tylko wbudowanego w bitbucket edytora? Wczoraj mieli u klienta pokazać koledze, jak to się robi. Ale do takich cudów jak merge gałęzi to pewnie jeszcze daleko, nie wyobrażam sobie, że to może dobrze działać, ale może sam sobie życie utrudniam. I zastanawiam się też, jak wyglądają pliki wynikowe takiego merge i jak się potem z nimi pracuje?

Np. w takiej sytuacji - jest jakieś urządzenie produkowane i sprzedawane w jakimś tam tempie, na to tempo są robione zapasy magazynowe. I nagle się okazuje, że przychodzi jakieś wielkie zamówienie. Oczywiście sytuacja dodatkowa taka jak teraz - okazuje się, że producent używanego dalmierza nagle wprowadza nowy model, inaczej obsługiwany, nie można dokupić chipów inklinometru (cokolwiek by to było;) ale na szczęście jest jakiś inny - no i żeby było jeszcze ciekawiej, brakuje mikrokontrolerów dajmy na to to ATmega324P (i nie ma też innych ATmegaxx4 - no, może są ATmega164P, ale programu nie zmniejszysz), ale można kupić ATmega3209, bo microchip ma taki kaprys. A wielkie zamówienie oczywiście musi być "na teraz". No to zaczynasz produkcję z tego, co w magazynie tam jeszcze masz, ale na hurra trzech programistów (bo szybko musi być) bierze się za robotę - jeden opanowuje nowy dalmierz, drugi inklinometr, a trzeci przerabia wszystko specyficznie dla ATmega324P na ATmega3209 (mogłem dla utrudnienia kazać zamienić ATmega324P na jakiegoś STMa, bo ATmeg nie ma w ogóle ;). W miedzyczasie jakoś trzeba sobie testować to, co się pisze - a płytki tylko w dwóch (ATmega324P, dalmierz A, inklinometr A i ATmega3209, dalmierz B, inklinometr B) a nie w 8 wersjach. Pomoże coś tutaj programowanie strukturalne - wróć - VCS - czy jednak potrzebny jest talent?

Takie problemy też miałem, jak sobie założyłem, że program dla uC w unifonach do systemu domofonowego będzie jeden, niezależnie od tego, czy będzie to unifon ze słuchawką czy głośnomówiący oraz niezależnie od tego, z jakim systemem domofonowym będzie współpracował. Problemy oczywiście wtedy, gdy po dłuższym czasie się okazuje, że pojawia się pomysł na nową funkcję, która ma być dodana do dawno wersji sprzętu, dla której dawno nie zmieniano programu - albo, co jeszcze lepsze, niemożliwa do zintegrowania z inną funkcją - albo też trzeba tą zmianę zrobić na działającym już od długiego czasu bezawaryjnie systemie (bo to jest problem, jak coś działa, a potem nagle zonk, to jest 100 razy głośniej niż jak ludzie są przyzwyczajeni, że nie działa ;) Dobrze, jeśli choć możesz dostać hexa, którymi programowano urządzenia na ten obiekt - i potem szukaj wersji plików, z których tego hexa skompilowano. Albo najbliższych - a potem szukaj w hexie różnic i wymyślaj, co zmienić w źródle, żeby tak samo się kompilowało.

I jeszcze jedno. Jest sobie SVN, będący podobno ulepszonym CVS, który był RCSem rozszerzonym o projekty (i dlatego pewnie nie był atomowy) - i jest git - no i jeszcze kilka innych systemów. No ale są przynajmniej dwa. Dlaczego? Czy jak Linux pisał gita to jeszcze nie było SVNu (bo jednym z założeń gita było - rób odwrotnie jak w CVS)? A potem git okazał się zbyt skomplikowany dla rzeczy dużo prostszych niż kernel Linuxa - który i tak jedzie na #ifdefach, bo inaczej i tak się nie da?

W takim razie czy SVN nie ma gdzieś szklanego sufitu, przy którym przestaje się skalować? Jak np. podobno (tfu) mssql który działa do 100k rekordów a potem się zatyka? Ja z bazy (pgsql) usuwam co kilka miesięcy kilka milionów rekordów (a z drugiej tabeli kilkanaście - 8 razy więcej - bo ktoś przeklęty chyba się w głowę uderzył i wymyślił, że jeśli w komunikacie, oprócz innych pól, jest 8 odchyłek od rozkładu jazdy, to będzie "postaciowo-normalnie", że dla tych odchyłek zrobi osobną tabelę, w której będzie wpisywał identyfikator komunikatu - spory string, numer odchyłki - int, oraz samą odchyłkę - bajt...). Troszkę to trwa, na szczęście udało się wyszarpać opcję, aby komunikaty nie były wpisywane do tych tabel - więc nie ma konfliktu między delete+vacuum+reindex a insertami i system może sobie na bieżąco działać. Ostatnio wziąłem się za inną tabelę, nieruszaną od 2015, bo miała już 30GB - a index drugie 30GB - tylko że tu niestety nie ma takiej fajnej opcji - więc delete poszło, ale jak puściłem vacuum, to po pół godziny zadzwonili, że system nie działa ;>

A że jest praktycznie bezawaryjny (taaa, chyba że mam urlop - to najpierw podłączą kamery jakieś i dadzą jednej z nich IP twojego serwera - całe szczęście, że udało się podłączyć drugi kabel, ale jak potem obserwowałem tcpdumpem, że serwer widzi pakiety ze swoim IP i w ogóle na nie nie reaguje, to się mocno zastanawiałem, czy to mi covid rozwalił mózg czy powaliło Linuxowi kernel - ale w końcu przyszło mi na myśl, żeby zobaczyć, jakie są MAC w tych pakietach i sprawa się wyjaśniła - a potem znów dzwonią z rana że system zdechł - a to gdzieś prąd mignął i jakiś router wszedł w stan nieustalony - ciekawostką było, że na pingi nie odpowiadał, ale udało się go zdalnie zresetować - i może przez to wcześniej wydawało się, że działa w porządku) Ufff, dobrze, że to pgsql i można vacuum momentalnie scancelować. Potem jeszcze szybko sprawdziłem, że przy reindex tak samo się blokuje. Tak że drogie dzieci, nie naśladujcie wujka (Wujcia Wariatuńcia ;) i pamiętajcie - nie testujemy na produkcji. A jak nie chcecie mieć kłopotów z bazą danych, to bierzcie pgsql - tabela i index mogą mieć po 30GB i nie wpływa to na pracę systemu (chyba że się dysk zapcha).

Żeby ostatecznie dobić mssql to pani księgowa ma na nim niestety płatnika - i chyba nigdy nie zapomnę siedzenia nad jeziorem drugiego dnia urlopu i przypominania sobie kolejności kliknięć, żeby ten serwer uruchomić w sytuacji, kiedy z jakiegoś nieznanego powodu (dzieje sięto co jakiś czas) przestanie się uruchamiać przy starcie windows... Oczywiście ten drugi dzień urlopu to był jakiś 8 czy 9 dzień miesiąca... Więc mogło się mssqlowi odwidzieć już sporo wcześniej - ale płatnika zwykle używa się raz w miesiącu.

Tak. To statyczny polimorfizm. Wykonuje się go w C++ za pomocą templates. Dokładnie tak jak opisujesz - umożliwia np. rozdzielenie implementacji hardwareowej UART od kodu implementującego protokół bez ani jednej nadmiarowej instrukcji asm.

To się też da zrobić dynamicznym polimorfizmem (polimorficzne klasy z metodami wirtualnymi), ale ktoś może marudzić, że to zajmuje cenne cykle zegarowe na indirect call. Dlatego istnieje też polimorfizm statyczny, który nie generuje dodatkowego kodu.

W '95 pisałem w SasC na Amidze kod C++. Wtedy był on w tle konwertowany przez kompilator na goły C i dopiero kompilowany. Wtedy nikomu bym go nie polecał, ale od tamtego czasu jednak troche się zmieniło. Obecnie wiele technik pisania w C++ jest najzwyczajniej lepszych niż kwadratowe koła wymyślane przez programistów C.

Napisałeś, że nie możesz używać C++ bo używasz Buildera. A po co używac Buildera?

Pracowałem o *ogromną* aplikacją z *ogromem* programistów na jednym repo SVN. Absolutnie nie ma szklanego sufitu. Skaluje się i działa poprawnie do absuradlych rozmiarów kodu, branchy i zajętosci repo. Klikasz i masz. Od razu, co chcesz.