Każde "szkiełko" robi taka robote, że zabiera średnio 10-14% światła. Beztlenkowe szkło najlepszej jakości zabierze 8-9% ale w latarkach nikt jeszcze go nie zastosował. Każda kolejna przegroda typu szkło/plexi/soczewka/kolimator optyczny czy "rurowy" to minimum 10-14% straty. Fotony wysyłane przez led nie są koherentne i nie są spolaryzowane. Najlepsze materiały odblaskowe daja stratę 0,3% po piątym odbiciu ale takich nikt nie stosuje w latarkach. Mam taki materiał, prawdziwy hi-tec, ale nie wystepuje poniżej grubosci 0,4mm co bardzo utrudnia formowanie małych reflektorków. Bardzo istotnym parametrem materiałów odblaskowych jest mało znany współczynnik rozproszenia. W tym materiale jest on na poziomie najwyżej 5% podczas gdy dobre lustro ok 60%. To znaczy ze promień padajacy na powierzchnię pod jakimś katem rozprasza się w 60% na wszystkie strony ( do tyłu też) a pozostałe 40% odbije sie w tym samym kierunku. w materiale, którym się bawię ponad 95% światła odbija sie do przodu! Różnica jest kolosalna!
Jeśli chodzi o ledy to maksymalne wydajności lm/W uzyskuje się z jednostek 0,3W do 1 W. Powyżej 3 W pojawiaja sie zbyt duże straty z powodu podwyższonej termiki chipa, niezależnie od sposobu chłodzenia. Problem w tym, że wtedy trzeba budować zestawy złożone z kilku- kilkunastu diód, co komplikuje opanowanie optyki. Niewielka różnica w światłości pomiędzy diodą 3W a 5W, którą opisał Roman wynika z logarytmicznej własciwości percepcji natężenia światła w oku człowieka. Dużym nieporozumieniem jest stosowanie w ponad 90% przypadków latarek odbłysników niby-parabolicznych rodem z technik żarówkowych gdzie propagacja swiatła jest prawie dookólna a w diodach rzadko przekracza 120 stopni. Zazwyczaj jest to popularny metalizowany polimer ABS, który jest tani w formowaniu i produkcji. Skoro i tak trzeba sie pogodzic ze wstępną stratą na optyce pierwotnej diody to warto wybrać te z soczewką na 45-60 stopni i dalej prostym stożkowym odbłyśnikiem o pochyleniu najwyżej 30stopni wysłać światło w przestrzeń. Używajac ledów na 100-120 stopni mamy zbyt wiele odbić wstecznych.
Fakt "słabszego widzenia" w świetle białym zimnym wynika ze zbyt małej ilosci frakcji koloru z pogranicza żółto-pomarańczowego (590-610nm) które znacząco wzmacniają kontrastowośc widzenia. Dobrze to widać na przykładach "żółtych"lamp sodowo rtęciowych na niektórych skrzyżowaniach podczas mgły , śnieżycy lub deszczu. Dobrze widoczne kontrastowe "brzegi" obiektów obserwowanych dają w efekcie praktycznym znacznie szybsze postrzeganie niż w przypadku zwykłego podwojenia natężenia dotychczasowego źródła światła. Z tego też powodu kolor biały ciepły ledów wydaje się bardziej przydatny pomimo słabszej wydajności świetlnej. Od niedawna aplikowany fosfor typu RGB na bazie chipów UV czyni białe ledy niektórych producentów bardziej atrakcyjnymi do takich zastosowań. Proponuje pamiętać, że oprócz Luxeonów i Cree jest jeszcze cała grupa innych baaaaardzo ciekawych produktów.
Z grubsza rzecz biorąc widzenie kolorów polega na tym, ze przedmiot który określamy mianem czerwony - odbija najwiecej światła właśnie o tym kolorze. Zieleń wszechobecna na liściach roślin mówi nam, że są najmocniej odbijane promienie o tej właśnie długości. Rzucmy zatem okiem na charakterystykę widmową diody białej zimnej. Czy jest tam dużo zieleni?
Co widzielibysmy w nocy w lesie gdyby dodać do naszej hipotetycznej latarki mocnej diody zielonej?
Czy jesienią nie powinniśmy pomysleć o dodaniu do zestawu jakiejś żółtej lub pomarańczowej?
;-)
Czy dla nurków bardziej przydatna jest dioda biała czy też może niebieska z zieloną? Nie mam tu na myśli fotografowania czy filmowania pod wodą;-) Czy w pewnych sytuacjach byłoby przydatne opcjonalne użycie dodatkowej mocnej diody UV w naszej latarce?