Baterie radioizotopowe sond 'Voyager'

Nie jestem pewien czy dok³adnie o to chodzi, ale tego typu ogniwo to stos termopar z jednej strony ch³odzonych "powiewami wiatru kosmicznego" o temperaturze kilku K a z drugiej strony ogrzewane rozpadaj±cym siê materia³em rozszczepialnym. Podejrzewam ¿e na Ziemi nie stosuje siê tego typu ogniw ze wzglêdu na:

- cenê (uran czy pluton jest pewnie trochê dro¿szy od niklu, kadmu, o³owiu czy litu)

- bezpieczeñstwo (skoro siê grzeje to kto¶ móg³by po³±czyæ kilka szeregowo kilka ogniw przekraczaj±c masê krytyczn± i wtedy dopiero by³o by gor±co ;-)

- niewielk± wydajno¶æ w stosunku do masy (ile¿ pr±du mozna poci±gn±æ z termopary...)

- na koniec problem z "wiatrem" o odpowiedniej temperaturze. Ch³odzenie ciek³ym azotem nie jest zbyt ekonomiczne a cep³ej strony te¿ nie mo¿na zbytnio windowaæ w górê bo termoapra siê stopi... Przy tego typu problemach kwestia promieniowania jest pewnie pomijalna. Plaszczyk z kilku cm o³owiu pewnie swoje by zrobi³.

A druga sprawa - co robic np po wypadku samochodu ? Uciekac daleko i wzywac ekipe z Czernobyla ?

O, pradu to mozna sporo, skoro ceweczka nawinieta drutem fi1..2 potrafi elektrozawor otworzyc. Sam jestem ciekaw ile tam plynie - chyba ponad 20A.

Tyle ze sprawnosc niewielka, duzo energii sie marnuje .. no i mocy raczej kilkaset W - na samochod za malo.

Za to byly podobne pomysly domowego, badz osiedlowego reaktora do grzania - kanadyjskie zimy bywaja surowe, a przy odpowiednim doborze elementow wychodzi z tego reaktor prosciutki i bezpieczny bez zapezpieczen.

W kwestii sprawnosci - byc moze wkrotce zamiast termopar beda silniki Stirlinga.

I na sam koniec - tego sie nie da wylaczyc :-(

J.

Da sie - tylko trzeba przewidziec tak ewentualnosc... :D