Witam grupowiczów!
Borykam siê z nastêpuj±cym problemem (nie wiem nawet, czy jest do rozwi±zania): Wydzielam z wi±zki ¶wiat³a bia³ego pewn± d³ugo¶æ fali np. przy pomocy odpowiednio zabarwionej szybki szklanej na tyle cienkiej, aby zminimalizowaæ straty energii promieniowania w wyniku zachodz±cego procesu odbicia wewn±trz szybki i niechcianemu zjawisku odchylenia promieniowania w wyniku za³amania po przej¶ciu przez szybkê (wiem, ¿e ten problem rozwi±zuje zastosowanie ¶wiat³a laserowego). Nastêpnie monochromatyczna wi±zka ¶wiat³a pada na siatkê dyfrakcyjn±, po przej¶ciu której otrzymywany jest obraz dyfrakcyjno-interferencyjny w postaci rozrzuconych symetrycznie od obrazu pierwotnej wi±zki ¶wiat³a punktów ¶wietlnych. Natê¿enie ¶wiat³a w tych punktach osi±ga maksimum w ¶rodku punktu i maleje wraz z oddalaniem siê od ¶rodka punktu równie¿ symetrycznie do warto¶ci minimalnej równej zeru. W punkcie takim ustawiam fotoelement, który okre¶la zmiany natê¿enia pr±du p³yn±cego przez ten fotoelement w funkcji natê¿enia promieniowania padaj±cego na ten fotoelement.
Pytanie 1. Jakiego fotoelementu nale¿y w tym przypadku u¿yæ i jak skonstruowaæ obwód, w którym pracowa³by ten fotoelement?
Pytanie 2. Czy realne jest skonstruowanie urz±dzenia, które przetwarza³oby zmiany natê¿enia pr±du p³yn±cego przez ten fotoelement na postaæ graficzn±, tzn. aby na papierze otrzymaæ wykres zmian natê¿enia wi±zki ¶wiat³a (nie idzie tu o super dok³adno¶æ, ale aby pokazaæ zmiany natê¿enia wi±zki ¶wiat³a)?
Bêdê wdziêczny za jakiekolwiek podpowiedzi i uwagi. Pozdrawiam. Mundek