Taka ciekawostka mi się ostatnio pojawiła: grupa urządzeń będzie sie komunikowała przez kilkudziesięciometrową linię za pomocą M-LVDS lub B-LVDS (jako następca dla RS-485 half duplex, niech spoczywa w pokoju) z prędkością 100-200Mbps. Taka prędkość oznacza FPGA, żaden procesor sobie nie poradzi. To nawet fajnie, projekt będzie ciekawszy. Tylko trzeba to FPGA czymś skonfigurować. Wymagania trwałościowe jak to zwykle u mnie, flash nie jest nawet rozważany, więc zostaje FRAM, MRAM lub starodawny układ FPGA antifuse. Potrzeba nieco mniej niż megabit, więc patrzę na ceny:
formatting link
38.80 za 100 szt. OK, ale pojawiły się też pamięci memrystorowe o całkiem apetycznym retention time rzędu miliona lat w temperaturze 65 stopni:
formatting link
po 26.73 dla 100 szt. Tylko są takie ciekawe procesory TI z pamięcią FRAM zamiast flash; dla kostki 128kB:
formatting link
cena wychodzi 16.28zł i niewiele więcej dla wersji 256kB (2Mbit). Oszczędzając więc 10 złotych dostaję jeszcze całkiem przyjemny procesor m.in. z ADC, którego FPGA nie ma. To żaden problem zmieścić wszystko w FPGA, ale skoro mogę w procesor wrzucić obsługę większości "bzdur", to warto -- w C pisze się znacznie szybciej niż w VHDL. Obudowy VQFN48 i SO8 są wymiarowo podobne, a skoro i tak muszę mieć na płytce takiego czy innego scalaka, to co mi za różnica, co w nim siedzi... Ciekawe czasy. Tyle się pisze o rewolucji SoC, a w praktyce ciagle lepiej wychodzi ulepić to sobie z osobnych elementów.Pozdrawiam, Piotr