Projektowanie zasilacza

Niekoniecznie. Pamietaj ze maski sa drogie, pozniejsze mozliwosci pomiarowe zadne - soft MUSI dosc dobrze symulowac pozniejsze zachowanie chipa. Inaczej zaden wiekszy scalak by nie powstal.

Swego czasu znajomi z Anglii edukujacy studentow w kierunku projektantow VLSI specjalnie wybrali jednorazowo przepalane fpga Actela [on jeszcze dziala ?], wlasnie po to zeby wyrobic wlasciwe nawyki - student ma porzadnie przetestowac projekt w symulatorze przed odpaleniem programatora. Kostki byly niedrogie [czyli na dzis - umiarkowanie drogie] .. ale student dostawal tylko jedna ..

No tak, tylko wez pod uwage ze na elektronike trafiaja nie tylko technicy, ale tez absolwenci liceow oraz innych technikow. Po czym czesc elektronikow z zamilowania odpada na matematyce.

I jesli przesledzisz proces dydaktyczny ... to nie ma przedmiotu pt oznaczenia elementow. Da sie skonczyc studia i nie miec potrzeby ogladac opornikow ani tranzystorow.

J.

Jarku, nie piszesz o projektantach ukladow a o skladaczach klockow! Zanim dojdzie sie do skladania klockow to trzeba stosowne biblioteki technologiczne zaprojektowac, zrealizowac jako uklady probne, przetestowac - i dopiero to jest prawdziwe projektowanie ukladow scalonych. Poskladac gotowe klocki tak zeby pierwsza maska dala dzoialajacy uklad to i tresowana malpa powimma potrafic.

Thu, 22 Apr 2004 19:21:53 +0200 jednostka biologiczna o nazwie J.F. <jfox snipped-for-privacy@poczta.onet.pl> wyslala do portu 119 jednego z serwerow news nastepujace dane:

No domyslam sie.

Udalo sie ktoremus za pierwszym razem ? :-)

Widzisz, tak to jest ze wiekszosc wiedzy jaka zdobylem w czasie kiedy chodzilem do technikum zdobylem tylko dzieki sobie i swoim zainteresowaniom. Byly wprawdzie warsztaty, ale kto chcial to mogl rowniez zaliczyc technikum prawie nie dotykajac i nie ogladajac elementow :-(

Nom. Matma jest przej...na

Tragedia. Co to za inzynier ktory jest totanym teoretykiem ?

Ale chyba i to sie najpierw robi symulacja [chocby obliczenia na kartce papieru], a nie metoda na chybil-trafil ?

J.

Nie wiem, ale zakladam ze wiekszosci tak.

Tacy tez sa potrzebni :-) No i patrz uklady scalone :-)

J.

Jarku, najpierw to sie robi struktury probne o znanej geometrii, mozolnie mierzy co w kolejnych procesach wyszlo i opracowuje reguly projektowania oraz modele poszcegolnych elementow. Dopiero potem mozna w ogole cokolwiek symulowac...

Powaznie jest. :-)

Pozdrawiam Piotr Wyderski

Oj, mialbym co do tego wielkie watpliwosci. Dobrze poukladac klocki, tak by uklad nie tylko dzialal, ale by ich zuzyc jak najmniej tez trzeba umiec. Dowodem jest spory rozwoj galezi _informatyki_ zajmujacej sie VLSI. Przyklad: mamy, powiedzmy, 100 sygnalow wejsciowych. Ile trzeba minimalnie zuzyc przelacznikow, by otrzymac na wyjsciu dowolna permutacje tych sygnalow? Albo inne: mamy zbudowac siec sortujaca dane z N wejsc w porzadku rosnacym. Uklad ma pracowac np. w warunkach podwyzszonego promieniowania, wiec zakladamy, ze co najwyzej k komparatorow moze dawac bledne wyniki, ale mimo tego na wyjsciu calego ukladu ma byc poprawny wynik. Jak zbudowac siec ktora sprosta temu zadaniu i jednoczesnie zawiera minimalna liczbe elementow? Zareczam, ze ludzie, ktorzy to wiedza nigdy nie trzymali w reku lutownicy. :-)

A jakbym Ci powiedzial, do czego specjalisci od zlozonosci obliczeniowej uzywaja zwyklych boole'owskich ukladow kombinacyjnych i jak gigantyczna (zarowno pod wzgledem komplikacji, jak i glebokosci plynacych z niej wnioskow) teoria za tym stoi, to bys mi nie uwierzyl. :-)

Pozdrawiam Piotr Wyderski

Anglosasi nazywają to "the Russian peasant algorithm" czyli po naszemu "algorytm rosyjskiego chłopa". :-)

Regards, /J.D.