Fotoogniwa - takie sobie pytanie.

W dniu 06.03.2012 15:01, 4CX250 pisze:

Jak chcesz skupiać, to może olej fotoogniwa i po prostu umieść wymiennik silnika Stirlinga w ognisku ;)

Zwykle elektrownie słoneczne są położone w miejscach gdzie temperatura jest dość wysoka ze względu na intensywne nasłonecznienie.

Najbardziej istotny jest tzw Maximum power point na "kolanie" wykresu. Typowe ogniwo monokrystaliczne ma napięcie około 0.6V i zmienia się nieznacznie z temperaturą i oświetleniem, natomiast prąd jest bardzo zależny od intensywności oświetlenia - w pewnych granicach nawet liniowo.

W związku z tym moim skromnym zdaniem stosowanie soczewek ma sens - zależy od warunków pogodowych.

Sprawność ogniw monokrystalicznych wynosi w warunkach laboratoryjnych około 15-17%

Najnowsze osiągnięcia w dziedzinie ogniw słonecznych to sprawność 45% w warunkach lab.

Pozdrawiam

Adam

Am 06.03.2012 15:01, schrieb 4CX250:

Nie ma sensu, więcej na tym stracisz niż wygrasz z ww powodów, jeszcze ogniwa spalisz. Jak masz lustra czy coś inne to raczej zrób elektrownię termiczną. Piękną widziałem w Kalifornii w Lancaster, Sierra Rd. Kocioł na maszcie jakieś 30m i świeci jak jakaś gwiazda widoczna z odległości wielu mil.

Waldek

Am 06.03.2012 15:17, schrieb Adam Górski:

Soczewki muszą mieć dużo większą powierzchnię, niż ogniwa dla których mają być zainstalowane. Nie wiem co dzisiaj jest droższe: ogniwo słoneczne czy zajebista soczewka Fresnela.

Waldek

Am 06.03.2012 15:21, schrieb Waldemar Krzok:

Tu jest sznurek:

Pan Adam Górski napisał:

...na przykład w próżni kosmicznej (numer jeden na krótkiej liscie sensownych lokalizacji dla takich ogniw).

Czy oby na pewno *słonecznych*? Przetworzenie w warunkach laboratoryjnych jakiegoś światła na prąd z taką sprawnością wydaje się możliwe. Ale zrobienie tego samego z całą rozciągłością widma światła słonecznego jest mocno wątpliwe.

Pan Waldemar Krzok napisał:

Cieniasy. Mnie się zawsze podobało to:

U¿ytkownik "Waldemar Krzok" snipped-for-privacy@zedat.fu-berlin.de> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@mid.uni-berlin.de...

Ale mi nie chodzi o wyrafinowane cuda ale np. soczewkê ze starej anteny sat wyklejonej czyms odbijaj±cym a w ognisku której umie¶ci siê fotoogniwo lub wygiêt± w kszta³cie U wypolerowan± blachê. Co¶ co skupi ¶wiat³o ale nie bêdzie kosztowaæ maj±tku.

Marek

U¿ytkownik "Waldemar Krzok" snipped-for-privacy@zedat.fu-berlin.de> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@mid.uni-berlin.de...

Marek

E, do dupy z takim lustrem. Nawet siê nie da w tym przejrzeæ... Znaczy da siê, ale bêdziesz wygl±da³ jak w beczce ¶miechu...

W dniu 2012-03-06 15:32, Jarosław Sokołowski pisze:

Tak 45%. W rzeczywistości około 40%. Zupełnie nowy typ ogniwa.

Adam

U¿ytkownik "Adam Górski" <gorskiamalpa@wpkropkapl> napisa³ w wiadomo¶ci news:4f564299$0$26699$ snipped-for-privacy@news.neostrada.pl...

witam. Mozna prosic co¶ wiecej ? Michal M.

Pan Adam Górski napisał:

A jakby to był wywiad dla Dziennika Telewizyjnego, to bez Kozery powiem pińcet! Co to w ogóle znaczy "45%, w rzeczywistości około 40%"?

Domyślam się, że nie stary. A u kogo to? Kiedyś majlepiej szło jednemu takiemu z uniwersytetu w Sydney. Zdaje się 34 albo 36 procent, dokładnie nie pamiętam bo parę lat minęło.

To nie jest tak, że wszystko polega na szukaniu "nowych typów ogniw" z nadzieją, że się osiągnie sto albo nawet pińcet procen sprawności. Ograniczenie jest w teorii, nie w praktyce. Można tą całą przerwę energetyczne ustawić tak, by ogniwo było czułe na wszystkie długości fal, poczynając od czewieni (albo nawed pod-). Załóżny, że mamy przy tym stuprocentową sprawność kwantową, czyli każdy foton daje kopa jednemu elektronowi. Ale kopa daje zawsze takiego samego, nawet ten fioletowy, co ma cięższą nogę -- częśc jego energii się zmarnuje. Czyli niedobrze. Jeśli weźmiemy śrubokręt albo siekierę i rozdłubiemy trochę przerwę energetyczną i nastroimy ją na przykład na światło zielone, to fioletowej energii będize się marnowało mniej. Ale za to czerwony foton będzie zbyt słaby, aby cokolwiek z elektronem zrobić. I znowu niedobrze. Jak się przeanalizuje rozkład widmowy światła słonecznego i wybierze któryś z wariantów, to zawsze wychodzi sprawność gdzies koło jednej trzeciej. No, może trochę więcej. Dokładnych wyników obliczeń już nie pamiętam, zresztą można sprawność trochę ponaciągać inaczej definiując co to jest "światło" w całym widmie słonecznym.

Jarek

sundayman napisał:

Wręcz przeciwnie -- w tych lustrach można się doskonale przegladać. Idea pieca jest taka, że płaskie lustra są wykonane bardzo dokładnie i każde z nich puszcza idealnego zajączka ulokowanego w tym samym miejscu.

Jarek

U¿ytkownik "Jaros³aw Soko³owski" snipped-for-privacy@lasek.waw.pl> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@falcon.lasek.waw.pl...

A ten czerwony nie mo¿e trafiaæ na kolejn± warstwê dla której ju¿ nie jest za s³aby ? P.G.

U¿ytkownik "Piotr Ga³ka" snipped-for-privacy@CUTTHISmicromade.pl napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@news.home.net.pl...

No w³asnie te¿ o tym pomy¶la³em. Gdyby to da³o siê zrobiæ warstwowo?

Marek

W dniu 2012-03-06 20:18, michal pisze:

Hasła: "baterie (ogniwa) tandemowe" ogniwa ze z obszarem aktywnym (okołozłączowym) o zmiennej szerokości przerwy energetycznej Tandemowe dostępne w handlu mają sprawność powyżej 29%:

To znaczy że w warunkach lab osiągają do 45% sprawności przy kontrolowanym otoczeniu, a do 40% w rzeczywistych instalacjach.

Dzięki za przepiękne wytłumaczenie :)

Tak zgadza się ( w odpowiedzi na inne pytania ) są to ogniwa wielowarstwowe 5 - 7 warstw. Rozmiar pojedynczej celi poniżej 1cm2 wymaga sporej soczewki gdyż tak wysokie efektywności osiąga się tylko przy dużym nasłonecznieniu. Sprawność dość szybko spada wraz z oświetleniem.

Co ciekawe są to ogniwa dwukierunkowe :), Jeżli podepnie się takie ogniwo do zasilania - zaczyna świecić .

Adam

Pan Górski Adam napisał:

Gdzieś to już rzeczywiście zainstalowali? Gdzie?

Bez wchodzenia głębiej w kolejne warstwy informacyjne zgaduję, że jest to wielowarstwowość technologiczna, służąca np. uzyskaniu mozaikowości funkcjonalnej. Na razie zgaduję, nie upieram się przy tym, ale chętnie bym się zagłębił w temat. Kto przy tym dłubie i gdzie to opisał?

Czyli jakaś taka intrygująca nieliniowość, sugerująca jakieś przetwarzanie, nie wykluczam, że termiczne.

W meteorologii od dawna mierzy się całkowitą energię widma światła słonecznego docierającego do powierzchni ziemi za pomocą pyranometrów. To bardzo proste urządzenie, w którym pod termosem z podwójnej kopułki kwarcowej znajduje się czarna powierzchnia nagrzewana tymi promieniami. Potem wystarczy zmierzyć temperaturę, a właściwie różnicę temperatur między nagrzanym i nienagrzanym elementem. Tu akurat nie chodzi o wysoką sprawność, ale o to, że pyranometr dobrze radzi sobie z każdym fotonem.

Nie wiem, czy hi-tech fotowoltaika nie zostanie łatwo prześcignięta przez urządzenia typu grzany kociołek, który jakoś produkuje prąd. Albo przez fotochemię, która na obraz i podobieństwo chlorofilowej fotosyntezy robi jakieś paliwa.

Dwukierunkowość przyrządów budowanych do odwrotnych celów wykorzystuje się od dawna. Można używać diody LED jako odbiornika światła.