Cewki, cewki , cewki...

wieksze cewki, takie rzedu kilkuset uH mozna latwo mieryc oscyloskopem lub multimetrem, gen m.cz laczysz cewke szereg ze z nanym rezystorem i metoda porownania, regulujac tym rezystorem, starasz sie doprowadzic, aby spadki nap na cewce i rezyst byly identyczne - wtedy R=~ 2pi*f*L, dla sinusa (podobne troche do metody mostkowej)

Kiedys sobie zrobilem przystawke do multometru, ktora pozwalala mieryc cewki z dokl rzedu 5% byla zbudowna na pojedynczym HC132 bodajze, opis byl kiedys w EP i PE

Mogli oszacowac za pomoca odbiornika radiowego

na jakim rdzeniu nawijales??

Oscyloskopem można też zmierzyć indukcyjnosc 3cm drutu, albo indukcyjnosc opornika drutowego, ze o wszelakiej masci cewkach nie wspomne. co trzeba do tego miec?

- kondensator rozsadnej wartosci o ktorym wiemy ze faktycznie tyle ma ile sadzimy ze powinien miec ;-) (to latwiejsze),

- opornik hmm...pare k, parenascie k..w zasadzie bez wiekszego znaczenia (to tez latwe),

- zrodlo zasilania i to nie WN ;-) (co tu duzo mowic - banal...),

- pare kabelkow, moze jakies krokodylki, lutownice albo zgrabne palce (jak wiadomo kazdy elektronik jedna reka jest w stanie zlapac 4 druty ;-) i jeszcze przytrzymac polaczone odpowiednio),

- szybki rejestrator napiecia czyli potocznie mowiac oscyloskop cyfrowy (no... nie pisalem ze to proste ;-) )

Jako wzorce czestotliwosci wykorzystywalo sie nadajniki nadajace na znanych czestotliwosciach, kalibratory dzialajace na zasadzie interferencji z harmonicznymi generatora kwarcowego pracujacego np. na

Jesli chodzi o wzory na cewki i dokladnosci tych wzorow, to zapraszam na:

O dokładności wzorow jest konkretnie tu:

Poszperaj w jakies bibliotece technicznej za starymi "poradnikami krotkofalowca" itp. Tak na poczekaniu to przypomina mi sie metoda pomiaru czestotliwosci za pomoca lini dlugiej (dwa przewody puszczone rownolegle i pobudzone sygnalem - sprawdzasz jaka jest odleglosc pomiedzy strzalkami fali stojacej i liczysz czestotliwosc z predkosci swiatla) - dobre na w.cz. GRG

Wyobraz sobie budowanie linii o dlugosci kilkinastu km !!!!!!! I to po to, by zmierzyc czestotliwosc. W sumie, gdyby mieli takie koncentryki jak teraz, to mozna by bylo je nawinac na jakas szpule i problem z glowy, ale nie sadze, ze w tamtych czasach byly takie linie transmisyjne. Np.: Moze oni wyznaczali te czestotliwosci na podstawie wlasnie rozmiarow anten. Z tego co wiem, pierwsze nadajniki byly typu iskrowego. O czestotliwosci emitowanych fal decydowaly rozmiary anten (jak rowniez wypromieniowanej energii). Moze na tej podstawie wiedzieli, mniejwiecej jaka to jest czestotliwosc. Znajac wymiary, nietrudno jest obliczyc czestotliwosc rezonansowa, zwlaszcza dla tak niskich czestotliwosci. Moglo tez sie zdarzyc, ze zrozmiary anteny byly np 1/4 dlugosci fali, wtedy zapewne stosujac odpowiedni obwod rezonansowy na wyjsciu nadajnika , mozna bylo tak nastawic jego parametry, by uzyskac najwieksza moc wyjsciowa (jakis wskaznik mocy na wyjsciu musial byc). A znajac prawa fizyki, nie trudno bylo dalej obliczyc jaka to czestotliwosc ( wymiary anteny). Ale to tylko tak spekuluje ... ktos moze wie z grupowiczow, jak naprawde bylo ??

No przeciez napisalem ze to do w.cz. :)))

Przypuszczam ze wtedy sie nie przejmowali czestotliwoscia fali - po prostu szukalo sie anteny ktora rezonuje - a czy rezonans jest na 100kHz czy na 150 to jeden pies.. W koncu - jesoli nie jestes w stanie czegos zmierzyc w zaden sposob to to cos nie istnieje :)))

Antena na 100km ? :))) GRG