Tranzystory starej generacji

U¿ytkownik "Longin Szatkowski" <longin snipped-for-privacy@onet.pl napisa³ w wiadomo¶ci news:hvvhda$hg7$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

Z±bek to emier. Baza jest symetrycznie do pozosta³ych.

U¿ytkownik "Longin Szatkowski" <longin snipped-for-privacy@onet.pl napisa³ w wiadomo¶ci news:hvvhda$hg7$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

U¿ytkownik "Longin Szatkowski" <longin snipped-for-privacy@onet.pl napisa³ w wiadomo¶ci news:hvvhda$hg7$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

Pan Longin Szatkowski ma pytanie do elektroników starszej daty:

Ten wystający dzyndzel wskazuje emiter. Baza jest w środku. Tak samo jak w nowszych krzemowych tranzystorach.

Tak samo jak z TG5. Zarówno TG5 jak i TG50 były montowane w różnych obudowach. Nowsze, to te opisane wyżej. W starszych nie było żadnych trwałych oznaczeń, a kolektor wyróżniony był czerwoną kropka (chyba że produkcja ponadplanowa przed 22 Lipca i zabrakło czerwonej farby, wtedy kolor mógł być inny).

U¿ytkownik "Longin Szatkowski" <longin snipped-for-privacy@onet.pl napisa³ w wiadomo¶ci news:hvvhda$hg7$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

na pewno? Kojarzê, ¿e w starych radzieckich germanowcach (chyba serii "P") baza by³a na obudowie ale w TG50 chyba by³o ju¿ "normalnie". Zapytaj na elektrodzie w dziale retro, siedzi tam kilku dziadków, którzy Ci wszystko powiedz± na ten temat :)

e.

Am 24.06.2010 14:28, schrieb entroper:

Były chyba różne. Te, co mi się w szufladzie pałętają mają odizolowaną czapeczkę, z dołu są zalane tworzywem. Mają standardowy "trójkącik" c-b-e (od lewa do prawa), przy emiterze ząbek. TG5 tak samo. Stare TG5, jak i TG3, TG3A, TG3F mają trzy nóżki obok siebie, też C-B-E, przy E kropka. Obudowa w kolorze wyrzyganego szpinaku.

Waldek

W TG37-40 (o ile mnie skleroza nie myli, to była seria "w.cz.") mogła być baza...

Pan Waldemar Krzok napisał:

A nie szkliwem?

TG50 też były w takiej obudowie. Z technologicznych względów baza na obudowe miała sens (towarzysze radzieccy tak robili), ale bywały też konstrukcje mocowania struktury wewnątrz obudowy, które pozwalały na odizolowanie bazy od kapturka (to chyba dla mniejszej podatności na zakłócenia). Czy TG50 miał odizolowaną bazę, tego dokładnie nie pamiętam.

Ja zawsze spotykałem takie w jasnym kolorze liści tulipanowych (szpinaku po wyrzyganiu nigdy nie widziałem, może to ten sam kolor).

Omomierzem siê nie da zmierzyæ?

Potrafisz omomierzem odróżnić kolektor od emitera? Bo ja nie...

Pan Waldemar Krzok napisał:

Jak omomierzem odróżnić kolektor od emitera?

U¿ytkownik "m" snipped-for-privacy@no.pq napisa³ w wiadomo¶ci news:hvvied$l61$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

Bardzo Wszystkim dziêkujê za wyczerpuj±ce informacje. L.S.

Am 24.06.2010 15:12, schrieb Desoft:

Pewnie, że się da. Tylko germanowe mają dość niski opór C-E (rzędu kilkaset kOhm, kilka M), a poza tym to zachowują się normalnie.

Waldek

Am 24.06.2010 15:08, schrieb Jarosław Sokołowski:

Muszę sprawdzić w domu, ale wyglądało mi to na tworzywo.

TG2-5 miały obudowy cylindryczne z kulistą główką. TG50 wczesnego gatunku (te zielone) miały jakby meloniki. Obudowy pochodziły chyba z ZSRR (albo i na odwrót, ChGW), tylko radzieckie tranzystory (chyba P322) były w obudowach czarnych, a polskie w zielonych.

No tak mniej więcej ;-). Wygląda, że nie karmiłeś dzieci szpinakiem (moje bardzo lubiły szpinak, ale wypadki się zdarzały).

Waldek

Pan Waldemar Krzok napisał:

Ruskie tranzystory miały obudowę w kształcie melonika, do którego doklejono (a właściwie zgrzano) od spodu drugi niski kapelusik.

Nie, nie karmiłem. Ale może to i dobrze. Za to teraz dzieci mnie tym czasem karmią -- potrafią przyrządzić szpinak na sto sposobów. Dobre to nawet.

Wcinały aż do zrzygania?

Idea karmienia dzieci szpinakiem wzięła się z pomyłki drukarskiej. Zecer przestawił przecinek czy też dorzucił przed nim jakąś cyferkę i w tabelach żywieniowych pojawiła się Wyjątkowa Roślinka przebogata w żelazo. Dużo czasu minęło zanim zbadano jeszcze raz i wyszło, że skład szpinaku niewiele różni się od innych badyli.

Namierzasz bazê, to proste. Do domniemanego kolektora przyk³adasz minus omomierza (podejrzewam pnp) do emitera plus. ¦linisz palec i przyk³adasz do bazy. drugi palec przyk³adasz do jednej i potem do drugiej koñcówki omomierza. Krótko mówi±c mierzysz betê tranzystora. W uk³adzie odwróconym jest du¿o mniejsza od uk³adu standardowego. We wspó³czesnych miernikach jest pomiar bety, jakby kto¶ mia³ problemy z po¶linieniem palca, ale kiedy¶ stosowa³em nagminnie t± metodê na mierniku UM200.

To dotyczy współczesnych tranzystorów. Germanowe miewały wyższe wzmocnienie w układzie inwersyjnym niż normalnie...

Am 24.06.2010 15:46, schrieb Jarosław Sokołowski:

tak wyglądały też pierwsze TG50

też lubię.

Nie, ale czasem coś wychlupło ;-)

Nie całkiem tak, ale prawie masz rację. Pomyłka była nie u drukarza, tylko sami eksperymentatorzy dali pupy. Zbadali zawartość żelaza w suchej masie i źle przeliczyli na Realnie Egzystującą Roślinkę. No i wyszło, że szpinak ma 10-100x więcej żelaza niż cokolwiek innego. Potem okazało się, że ma co prawda dość dużo, ale sałata zielona ma tyle samo.

Waldek

Kojarzê co¶ takiego: kto¶ poleca³ wlutowywaæ tranzystory germanowe odwrotnie w celu uzyskania wiêkszych wzmocnieñ. Ale po co przep³acaæ jak nie widaæ ró¿nicy? :-)