W dniu 2018-08-13 o 16:12, Waldemar pisze:
A trzydziestoletnie połączenia lutowane przeze mnie są jak nowe, przewody w puszkach wyglądają jakby były montowane przed chwilą. I to mimo czasem dużych prądów, o czym świadczyły wielokrotne wymiany poprzypalanych gniazdek.
W dniu 13.08.2018 o 09:18, Włodzimierz Wojtiuk pisze:
Nie należy jednak zapominać, że WAGO do pojazdów kolejowych, a WAGO do budynków to są dwie różne rzeczy - i mówię to dlatego, że miałem okazję pracować przy jednym i drugim (nawet dokładnie przy takim jak na tym filmie). Pierwsza podstawowa różnica to taka, że w budynkach instalacje robi się na drutach, a w pociągach wszystko na linkach, i to bez zaciskania żadnych końcówek.
I chociaż faktycznie złączki WAGO są solidne, a ewentualne wyciągnięcie przewodu wymaga niezłej gimnastyki nawet "specjalnym" narzędziem, to połowa sukcesu to nie złączka tylko umiejętności złączającego. Widziałem wiele pięknie zrobionych szaf, w których przewody ledwo się trzymały, bo albo były złapane za sam koniec żyły, albo ktoś postanowił skręcić linkę przez włożeniem w gniazdo, żeby "było porządniej".
Nie śmiej się. Kilka razy widziałem drżące przewody nn na słupie.
Tak jak piszesz. Oświetlenie na szybkozłączki wago, a gniazda na zaciskach gniazd. W skręcania itp to możesz się bawić w swoim domku. W budownictwie mieszkaniowym nikt się w to nie bawi.
Paweł
Pan Marek napisał:
Słup był z drewna osiki?
W dniu 2018-08-13 o 11:22, sirapacz pisze:
Robiłem kiedyś test złączek Wago 3x2,5mm2 2273-203. Po wsadzeniu 2 przewodów 2,5mm2 w skrajne pola i puszczeniu ok 30A po 10 minutach złączka była już wyczuwalnie ciepła chociaż prąd znamionowy to 24A. Do łączenia oświetlenia czy sprzętu RTV idealnie się nadaje ale do zasilania indukcji czy bojlera nie polecam stosować... Nie tak dawno popularne były oprawy oświetleniowe, włączniki a nawet i gniazdka sieciowe z zaciskami na sprężynkę a ostatnio jakoś widzę tylko oświetlenie, gniazdka zaciski na śrubki mają.
Ale przeciążony przewód może.
Co nie zapobiegnie stopieniu cyny.
Tu nie ma koniecznosci zapewnienia skutecznej ochrony przeciwporazeniowej, poprzez "samoczynne wylaczenie zasilania", czyli, przepuszczenie przez to to, pradu rzedu 300-400 [A].
A gniazdko się jara najczęściej od poluzowanej śrubki w zacisku. Trzeba było przylutować ;)
W dniu 2018-08-13 o 20:23, pawel pisze:
Bawi się, bawi, ale jak ma być dobrze to nie może być tanio.
Nie wiem jak innych, ale mnie takie przekonania nie interesują. Pokaż przykład, że zawiodła taka złączka to będziemy dyskutować.
W dniu 2018-08-13 o 20:45, jacek pisze:
A co w tym złego, że zrobiła się ciepła?
Robert
W dniu 2018-08-13 o 16:12, Waldemar pisze:
Błagam, bo już mam nogawki całe mokre od tego Twojego lania wody :)
Nie porównuj nóżek kondensatora wlutowanego w płytkę, bo tam nóżka ma kontakt z padem tylko i wyłącznie poprzez stop lutowniczy.
W przypadku lutowania przewodów, główny styk to bezpośrednio przylegające, skręcone z sobą druty. Lut cynowy w tym przypadku tylko i wyłącznie uszczelnia to połączenie, zabezpieczając przed tlenem i wilgotnością, a przy tym zwiększając powierzchnię przewodzenia. Aby lut cynowy zaczął się topić to musiałbyś przepuścić przez przewód prąd o tak dużej wartości, aby sam przewód się rozgrzał. W praktyce jest to niemożliwe, a tak wykonane połączenia skręcane i polutowane, zapewniają najwyższą wytrzymałość.
Co złego w skręcaniu linki?
Nie, betonowy. Przewody drżały na całej długości, to jakieś dziwne?
W dniu 2018-08-13 o 23:11, Robert Wańkowski pisze:
No wiesz, po 10 minutach "wyczuwalnie ciepła", to pewnie po następnych dwudziestu już "bardzo ciepła", a po roku osiągnie milion stopni!
W dniu 13.08.2018 o 15:06, Marek pisze:
No to chyba właśnie te są te szybkozłączki których boi się pytacz :)
A czym w Pesie że się tak psują?
Pan Marek napisał:
Jeśli udało się zaobserwować tylko kilka razy, to jest to pewna osobliwość.
Have something to add? Share your thoughts — no account required.
Ask the community — no account required