Linearyzacja

Zadaj prosze to pytanie inaczej, bo ja nic nie rozumiem, a kilka pomys³ów bêdê pewnie mia³. :-)

Pozdrawiam Piotr Wyderski

Ja to rozumiem tak, że człowiek ma np. podłączony czujnik, którego każdy egzemplarz ma inną charakterystyke, która musi byc znana w momencie wykonania programu. Czyli albo zdejmujemy ją na zewnatrz i ładujemy do eepromomu zewnętrznym programatorem, albo np. program ma własną procedury do kalibracji i taka tabelkę sam sobie wpisuje do eepromu.

Ale¿ proszê :) mam na przyk³ad nieforemny otwarty baniak, badam ci¶nienie cieczy w baniaku a chcê okre¶laæ ilo¶æ cieczy w baniaku, czyli wk³adam ma³± tabelkê w której dla jakiego¶ ci¶nienia ( wysoko¶ci ) mam odpowiedni± objêto¶æ, je¶li zbiornik bardzo nieforemny to powiedzmy bêdê potrzebowa³ kilkana¶cie charakterystycznych punktów i odpowiadaj±c± im objêto¶æ, dla okr±g³ego stoj±cego baniaka zale¿no¶æ bêdzie liniowa, dla innego przypadku mo¿e to byæ

ci¶nienie objêto¶æ

W szczególnym przypadku mam tylko dwa wpisy dotycz±ce pocz±tku i koñca zakresu, przyk³ad ze zbiornikiem zupe³nie abstrakcyjny, ale obrazuje co chcê zrobiæ. Mierzymy np. 1,03 i przeliczamy 100+((148-100)*0,03)/015 Interesuje mnie algoryt dostêpy do tablicy zapisanej w EEPROM, najchêtniej bez prze³adowania jej do RAM... Pozdrawiam

Hm - chyba jednak polecalbym aproksymacje odcinkami i tablice punktow.

Bo obliczanie wielomianow na 8-bitowcu to nie jest szczyt efektywnosci :-)

J.

Ja bym to zrobil tak. Najpierw z odczytanym cisnieniem wchodzimy do tabeli zawierajacej dwa pola: cisnienie i objetosc. Nasze cisnienie porownujemy z kolejnymi elementami tabeli az do momentu, kiedy kolejna zapisana wartosc cisnienia w tabeli bedzie wieksza od zmierzonego cisnienia. W ten sposob wyznaczylismy dwa punkty - element o indeksie o

Piotr Pitucha napisał(a):

W avr-gcc mozna tak:

------------------------------------------ struct t_pomiar { double cisnienie; double objętosc; };

#define EEPROM __attribute__ ((section (".eeprom"))) EEPROM struct t_pomiar c_pomiary[]; struct t_pomiar v_pomiar;

/* odczyt danych z n-tego rekordu z tabeli */ eeprom_read_block( &v_pomiar, &c_pomiary[N], sizeof( struct t_pomiar)); /* zapis danych do n-tego rekordu w tabeli */ eeprom_write_block( &v_pomiar, &c_pomiary[N], sizeof( struct t_pomiar));

------------------------------------------

U¿ytkownik "T.M.F." snipped-for-privacy@nospam.mp.pl> napisa³ w wiadomo¶ci news: snipped-for-privacy@hermes.wizzard...

Koncepcja taka o jakiej my¶la³em, w miarê proste i jasne, ale ciemno¶æ je¶li chodzi o obrabianie tego, mo¿e mi brakn±æ RAMu aby to wsadziæ i szybko czytaæ, a przegl±danie tabeli czyli czytanie kilkunastu warto¶ci dwubajtowych z EEPROM mo¿e troche trwaæ, mo¿e przesadzam ale z pewno¶ci± to najbardziej czasoch³onny element programu jeszcze jak bêdzie w pêtli to kaszana. Nie wiem jak efektywnie UNTIL przet³umaczy siê na Asemblera, bo to chyba bêdzie najwygodniejszy sposób na czytanie tablicy o nieznanych rozmiarach, jak siê nie uda to bêdê musia³ do³o¿yæ ze 20 na procesorek z du¿ym RAMem i wtedy problemy czasowe mnie nie bêd± gryz³y.

To jaki¶ pomys³, trochê komplikuje sprawê ale mo¿naby nawet zaprz±c procesor na etapie wprowadzania danych , bo wtedy czas mnie nie ogranicza

Pocz±tek jest prosty, ka¿da tablica bêdzie mia³a conajmniej 2 linie wpisów, pocz±tek i koniec charakterystyki, ze stwierdzeniem koñca bêdzie gorzej, w specyficznych warunkach wartosci obrabiane bêd± mog³y byæ nawet ujemne ( oczywi¶cie nie objêto¶æ :) ), wiêc musze dok³adnie to przemy¶leæ. Dziêki za wskazówki Piotr