Cienka folia z niklu

W latach 80-tych w studenckim radio używalismy ciężkiego mikrofonu wstążkowego w jednej obudowie z ciśnieniowym wyprodukowanego jeszcze przed II wojną. Genialne parametry. Przełączana charakterystyka kierunkowosci. Rekordem było nagranie i transmisja techniką jednomikrofonową koncertu Cugowskiego - mikrofon wisial na 300 metrach kabla i pomimo tego nagranie się udało. Ale to był w pełni profesjonalny sprzęt - symetryczny stół od wejścia do wyjścia, niskie impedancje (mikrofon miał wyjściową bodaj 100 omów).

Powitanko,

A juz mialem nadzieje, ze chcesz sie pozbyc za nieduze pieniadze;-) Co prawda nie narzekam na swoje, a i do mojej amatorszczyzny wystarcza, ale ten Neuman... ehh. Mysle, ze bez problemu sprzedasz, jak nie w RP, to na ebaju

Pozdroofka, Pawel Chorzempa

To bardziej skomplikowane, bo do zasilania Neumanna i Telefunkena mam tylko jeden zasilacz, przerobiony na dwutorowy, dawno temu z zasilacza Neumann(DDR) N61, od mikrofonu CMV563. Z używania tego mikrofonu zrezygnowałem bo mam tylko dookólny kapsel M56K, na estradę nienajlepszy.

Pozdrawiam, Wmak

Użytkownik J.F napisał:

Nikiel? Nawet kwas chlorowodorowy (solny). Ja bym się raczej zastanawiał nad skutecznym dodatkiem inhibującym żeby trawienie równym frontem szło

- musiałbym w księgach poszukac przepisu an chemiczne/elektrolityczne polerowanie niklu.

U¿ytkownik " Wmak" snipped-for-privacy@gazeta.pl napisa³ w wiadomo¶ci news:jlc4lq$bs4$ snipped-for-privacy@inews.gazeta.pl...

W Polsce jak to w Polsce wszyscy liczymy na okazjê ;-) Ja znam kilku szaleñców co by chcia³o te mikrofony mieæ i ¶wiadomi s± ich ceny - tej transakcyjnej a nie ¿yczeniowej. Czêsto niestety jest tak, ¿e oni kupuj± za granic± a nasi ¶l± za granicê - wtedy wszyscy s± bardziej spe³nieni w poczuciu dobrego interesu na ¶wiatowym poziomie ;-). Mnie tam nie staæ i sobie tak rze¼bie w tym g.

W dniu 2012-04-02 12:32, PeJot pisze:

A i się przypadkiem dowiedziałem :)

Onegdaj trzeba było w ścianach komórki bezechowej wywiercić *kilka* dziur pod nowe kable. Nikomu nie wpadło do głowy żeby na ten czas schować mikrofon. Po całej operacji cały tor się kalibrował normalnie. Po jakimś czasie ów mikrofon razem z resztą szpeju pojechał do B&K, do okresowej kalibracji, czy czegoś takiego i na fakturze za usługę pojawiła się dodatkowa pozycja p.t. "czyszczenie membrany mikrofonu".

Ukaniu snipped-for-privacy@gazeta.pl napisał(a):

Ciekaw jestem, jak to "g" się nazywa i kto/co zrobiło mu kuku - może czas a może ktoś potraktował to tak jak ja pierwszy w życiu spotkany dynamiczny mikrofon (bardzo dawno temu). Mikrofon zniekształcał głos przystawiany do ust. Miał postać dużego, ciężkiego jajka z sitkiem. Firmy nie było albo nie pamiętam. Zdjąłem sitko i zobaczyłem pomarszczoną folię aluminiową - aha, jakaś osłonka - wydłubałem. To była membrana z cewką, jak to jest w dynamikach (właśnie się dowiedziałem). Dobrze, że w Warszawie byli wtedy fachowcy, potrafiący taką membranę dobrać ("zrobiliśmy na AKG"), nawet zdjąć charakterystykę. Obudowę dałem do piaskowania zniszczonego lakieru, chromowania - taki śliczny kilka lat był używany na estradzie.

Czy da³o by siê uzyskaæ taka foliê wykorzystuj±c foliê srebrn± z opakowañ,koca ratunkowego. Oczywi¶cie rozpuszczaj±c plastikowy podk³ad?

Tam jest złoto i aluminium. Podkład to najczęściej poliester (PET), wybitnie odporne tworzywo. Po rozpuszczeniu nie zostanie metalowa folia, za cienka ta powłoka, najwyżej jakieś kilka µm (to jest bardzo gruba, w praktyce dużo mniej). Poza tym te folie często są wielowarstwowe.