Termotransfer vs Positiv

Prawda.

Według mnie positiv daje możliwość osiągnięcia cieńszych ścieżek (choć i te z termotransferu są dla mnie wystarczająco cienkie) ale problemem (dla mnie) jest kurz i jego wpływ na naświetlanie i nanoszenie warstwy światłoczułej. Są gotowe płytki pokryte fabrycznie warstwą światłoczułą, to rozwiązuje jeden z problemów ale kosztuje.

? I jeszcze jedno, która metoda jest droższa (w

Droższa jest metoda positivowa. I moim zdaniem bardziej upierdliwa. Termotransfer z laminatorem zamiast żelazka to jest fabryczka umożliwiająca zrobienie płytki w kilkadziesiąt minut. Druk, przygotowanie płytki, zalaminowanie, odmoczenie, trawienie, zmywanie - gotowe. Stosuję z powodzeniem.

W positivie trzeba staranniej przygotować płytkę, napryskać positivem, wysuszyć, naświetlić, wywołać, trawić. Gdy się w to bawiłem jakieś 2h mi to zajmowało. Gdybym potrzebował super precyzji to pewnie bym się w nią pobawił ale wtedy dochodzi jeszcze i tak przygotowanie klisz w naświetlarni.

TP.

Dnia Sun, 11 Mar 2007 14:43:54 +0100, Tomasz Piasecki napisał(a):

Wszystko zależy od dostępnych narzędzi i środków :) W Danii pierwszą płytkę do projektu też robiłem termotransferem, na kawałku laminatu oryginalnie pokrytym emulsją światłoczułą(bo nic innego na uni nie mieli

żelazkiem. Wyszło to lipnie. Następne podejście - fotochemia, z wykorzystaniem tego co jest w labie, z pomocą technika. Kolejne płytki robiłem już sam i powiem krótko - przz chwilę myślałem nad powrotem do fotochemii w warunkach domowych :] Od wydruku kliszy na kalce technicznej do otrzymania gotowej płytki, pokrytej już topnikiem lecz jeszcze nie powierconej mijało może pół godziny - naświetlanie 4 minuty(porządna naświetlarka z 4 świetlówkami), z minutkę na wywołanie, potem mycie, z 10-15 minut trawienia w porządnej fabrycznej trawiarce a nie jakimś samoróbnym akwarium, następnie zmycie fotolakieru i pokrycie płytki topnikiem. Oczywiście korzystałem z laminatu fabrycznie pokrytego lakierem :) Co prawda nie robiłem tam jakiś mocno skomplikowanych płytek pod SMD ale i tak przekonałem się, że fotochemia ma potencjał, trzeba mieć tylko warunki i środki.

A ja powiem co komu potrzeba termotransfer te¿ jest dobry, szybki i tani positiv dok³adniejszy ja robie obiema w zale¿no¶ci jak bardzo skomplikowana jest p³ytka pozdr

NIe przesadzajmy - na dobrej kalce technicznej drukujesz z lasera i masz juz niezla klisze. Glowna jednak zaleta metody fotograficznej polega wlasnie na uzyciu wysokiej precyzji kliszy - termotransferem nie zrobi sie czterdziestocentymetrowej plyty trzymajacej na zalej rozpietosci tolerance wymiarowe rzedu .1mm - po prostu ani papier nie jest tak stabilny ani drukarka laserowa tak dokladna.

Z kalką mam kiepskie doświadczenia - strasznie zmienia wymiary przy druku.

Chyba odbiegamy od tematu, bo takich płytek i tak w domu, jakąkolwiek techniką, się nie robi.

TP.

Konop napisał(a):

Termotransfer za pomocą laminatora daje wg mnie chyba najlepsze efekty jeśli chodzi o stosunek: nakład pracy / efekt. Można uzyskać spokojnie ścieżki 10mils (0.254mm) a już na pewno 0.4-0.5mm. W przypadku małych płytek (bok<10cm) nie trzymanie wymiarów wydruku jest do pominięcia. Przy Positivie problemem jest nierównomierne nanoszenie emulsji i kurz, zawsze coś przylepi się do lakieru i to tam gdzie mają być najcieńsze ścieżki. Na pewno tańszy jest termotransfer, w końcu arkusz papieru kredowego

Papier rowniez...

Nie tyle odbiegamy co pokazujemy zalety niewykorzystywalne technologii fotolitograficznej - bo faktycznie w warunkach domowych plytek o takiej rozpietosci i takiej tolerancji sie nie robi - to nie produkcja masowa ze kazda sztuka plyty do kazdej sztuki obudowy ma pasowac na "wez i wloz"...