rs485 długośc linii a prędkość transmisji

witam. Dlugosc linii jest ograniczona za wzgledu na rezystancje kabla.Oslabia ona sygnal oraz amniejsza stromosc zbocza co moze powodowac bledy z transmisji przy wiekszych odleglosciach. Co do obliczania dlugosci kabla to zamiast kombinowac poprostu dalbym wzmacniacz sygnalu.

pozdrawiam

Użytkownik "Bravo" snipped-for-privacy@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości news:cfto9m$n18$ snipped-for-privacy@news.onet.pl

Norma dopuszcza max tłumienie sygnału różnicowego wynoszące 6dB. AFAIR przyjmuje się najbardziej niekorzystne warunki tzn. max. liczbę 32 U.L. na linii, strefę nieczułości odbiornika wynoszącą 200mV i jakiś tam margines bezpieczeństwa. Te -6dB gwarantuje poprawny odebiór sygnału.

Powszechnie znany dwuodcinkowy wykres "zasięg_transmisji vs baudrate" dostępny w publikacjach odnosi się do skrętki AWG24 (fi0.5mm). Maks. zasięg 1200m dla dowolnie małej prędkości transmisji wynika z największego dopuszczalnego tłumienia jakie wnosi dzielnik stoworzony przez rezystancję kabla i rezystor dopasowujący (bodajże 120ohm) na końcu linii. Użycie przewodów o większych przekrojach a tym samym mniejszej rezystancji pozwala zatem na wydłużenie linii.

W miarę wzrostu prędkości transmisji dają o sobie znać:

- tłumienie wyższych składowych objawiające się pochylaniem zboczy. Ściślej - rośnie udział czasu narastania/opadania zboczy w całkowitym czasie trwania bitu, czyli zawęża się przedział czasowy w jakim odbiornik może rozpoznać stan bitu.

- wielokrotne odbicia od niedokładnie dopasowanych końców linii a także od innych niejednorodności kabla nakładają się w odbiorniku na sygnał użyteczny powodując jitter i zawężanie napięciowego marginesu zakłóceniowego. Stąd bierze się opadające część wykresu (zasięg vs baudrate). Jednak określenie max. zasięgów nie jest jednoznaczne i zależy od tłumienności kabla oraz przyjętego marginesu bezpieczeństwa a tym samym od akceptowanej stopy błędów transmisji Parę szczegółów znajdziesz np. tutaj:

Na wykresach oczkowych (eye patterns) widać zniekształcenia sygnału jako zawężanie się obszaru w którym odbiornik może jednoznacznie rozpoznać stan linii. Przy czym okno ulega zawężeniu zarówno w pionie (przedział napięć) na skutek tłumienia sygnału i wielokrotnego nakładania się sygnałów odbitych jak i w poziomie (przedział czasowy) na skutek pochylania zboczy i jitteru (również skutek nakładania odbić). Oto przykład tego co widzi odbiornik różnicowy po przejściu sygnału z nadajnika 75176 (sterowanego generatorem pseudolosowym) przez kilkaset metrów skrętki telefonicznej przy ciut niedokładnym dopasowaniu obciażenia na końcu linii: podam konkretnych wartości, bo gdzieś mi wcięło pełne materiały z zapiskami i resztą obrazków - zostały tylko pojedyncze zrzuty w TEMPie. Ale IMHO daje to pewien pogląd na to co się dzieje w linii transmisyjnej.