magnetofon

Dobrze kombinujesz. Pamiętam tylko ze sprzętu profesjonalnego (38.1 cm/s) - głowica odczytująca 4 µm, zapisująca 10 µm.

Nie przeszkadza. Najwięcej pola masz w szczelinie - tam natężenie pola jest naprawdę wysokie.

Tam jest naprawdę wszystko mikroskopijne. Nabiegunniki są tak uformowane, żeby uzyskać „wypchnięcie” pola ze szczeliny.

Tutaj to już tylko chochliki ;)

Oj tam Oj tam

Zobacz to:

Włodek

Dnia Fri, 20 Jul 2018 10:36:44 +0200, RoMan Mandziejewicz napisał(a):

no to chyba powinni zrobic jakies trojkatne, o grubosci na koncu rzedu

A od czola ? te widoczne kawalki to rdzen, czy zludzenie?

J.

Rdzeń by się wysycił. Indukcja jest odwrotnie proporcjonalna do przekroju.

Rdzeń. I nie ma to znaczenia, bo istotne pole i tak jest w szczelinie. Wzmacniacz wstępny koryguje osłabienie niższych częstotliwości (6 dB/oktawę).

W dniu 20.07.2018 o 05:56, J.F. pisze:

W czasach słusznie (?) minionych, gdy nie można było wielu rzeczy kupić regenerowałem głowice magnetofonowe, akurat do szpulowych, ale to bez znaczenia. Szczelina jest zrobiona w taki sposób, że między nabiegunnikami jest cieniutka folia. W tamtych głowicach nabiegunniki były ze stopu permalloy, który jest b. miękki i łatwo ścieralny. Regeneracja polegała na wyrównaniu czoła głowicy i wypolerowaniu. Potem kontrola pod mikroskopem i jak się udało zrobić bez wżerów i równo, to głowica mogła nadal służyć. Folia między nabiegunnikami była podobnie miękka, jak permalloy więc podejrzewam "amelinium". Jacek

Czyli przecinamy, polerujemy, wkładamy folię i zaciskamy? Później oczywiście oszlifowanie całości i polerowanie.

U¿ytkownik "Jacek" snipped-for-privacy@alektum.com napisa³ w wiadomo¶ci news:pivomt$ang$ snipped-for-privacy@node2.news.atman.pl...

Ale tam chyba nie zawsze siê dawa³o, bardzo czêsto widywa³em, ¿e czubek nabiegunnika jest tak zdarty, ¿e szczelina nijak ju¿ nie trzyma rozmiarów. Jak rozdarcie niewielkie, to czaaasem jeszcze to trochê w miarê mo¿liwie pogra³o. Ale czêsto nadawa³o siê juz tylko na z³om. Ewentualnie, na cewkê do Joule Thief.

ƶ¶... bo z³omiarze przyjd±, opierdziel± i na z³om dadz± :) Tylko, czy paramagnetyk (glin nim jest, jak tlen, co nim oddychamy i co siê z amelini± lubi) nie przeszkodzi? Czy tam, je¶li ju¿, nie powinien byæ diamagnetyk (np. mied¼)? A najlepiej co¶ obojêtnego?

Widywa³em g³owice, co mo¿na je by³o tak rozebraæ, skrêca³o siê ¶rubkami. Ale dzi¶, jak s± zalewane ¿ywic±, to taniej chyba bêdzie od nowa samemu...?

Oczywiście nie.

Dnia Sat, 21 Jul 2018 20:46:52 +0200, HF5BS napisał(a):

Diamagnetyk bylby chyba lepszy ... ale przy tych wartosciach to raczej bez znaczenia.

No i ciekaw jestem ... prady wirowe - "wypychaja" pole poza szczeline, czy tylko tlumia sygnal.

Ale w koncu materialow jest wiecej, moga byc izolujace.

J.

W dniu 2018-07-22 o 01:15, J.F. pisze:

Oceń sam, zobacz jak zwalniają magnes w rurce

Dnia Sun, 22 Jul 2018 18:44:42 +0200, Janusz napisał(a):

Ciekawy tylko czy w szczelinie rdzenia to zadziala jak przeciwuzwojenie, czy wypchnie pole na zewnatrz, a tam tasma czeka.

J.

W dniu 2018-07-22 o 22:26, J.F. pisze:

Wg mnie wypchnie pole, gdyby tak nie było to nic by nie nagrało na taśmie, a gdyby tak nie było to w szczelinie mogło by być byle co niemagnetycznego a tak nie jest. W maryśce mieliśmy w szczelinie taśmę miedzianą, 9 sladów podwójna głowica, odczyt zapis jednoczesny. Średnio raz na kwartał trzeba było ją stroić, stroiło się odczyt, był mono-wibrator na każdym kanale który robi zapis danej do przerzutnika D, ustawiało się czas tego mono-wibrator-a na taki żeby wszystkie odczyty były w mniej więcej jednym czasie.