laminat szklano-epoksydowy a papierowy

Użytkownik Atlantis napisał:

Urban legend.

Na wyższych częstotliwościach lepiej sprawdza się laminat w.cz - z czego by nie był zrobiony (ekstremalnie jest to laminat szklano - teflonowy). Generalnie laminat na w.cz powinien mieć znacznie ściślej określoną przenikalność dielektryczną, małą stratność dielektryczną, dosyć ostrą tolerancję grubości dielektryka i rzecz istotna z technologicznego punktu widzenia - gładka miedź od strony podłoża. Zwykłe laminaty mają od strony podłoża silnie chropowatą powierzchnię miedzi - zwiększa to adhezję miedź - podłoże ale niestety zwiększa stratność na w.cz. Z drugiej strony gładka miedź zmniejszająca straty w.cz skutkuje mniejszą adhezją i łatwiejszym odparzaniem się ścieżek przy lutowaniu - laminaty w.cz. sa po prostu delikatniejsze technologicznie i trzeba uważać jak się je lutuje.

ja bym raczej zwrocil uwage na parametry typu masa i latwopalnosc... btw. papierowy kiedys byl tanszy...

--

In news:hk2d87$s9a$ snipped-for-privacy@nemesis.news.neostrada.pl, Dariusz K. £adziak snipped-for-privacy@ladzk.pol.pl> nabazgra³: (ciap)

i (mikro)niedotrawienia w warunkach amatorskich == k³opoty na w.cz.

W³odek

Użytkownik Włodzimierz Wojtiuk napisał:

Ale amatorskich - amatorskich. W życiu jako mikrofalowiec nie zaufam przemysłowo trawionej płytce - nie ta precyzja, nie ta ostrość krawędzi, trawienie w nadsiarczanie amonu niestety nie daje tu dobrych wyników. Chlorek żelaza, na dokladkę z żelatyną - tylko trzeba umieć kontrolować proces, udawało mi się uzyskiwać stopniowanie szerokości ścieżek rzędu kilkunastu mikronów na półuncjowym laminacie. Ale ja jestem zawodowy technolog...