FFT

U¿ytkownik "mk" <REVERSE snipped-for-privacy@myzskm.REMOVE napisa³ w wiadomo¶ci news:ekflih$kch$ snipped-for-privacy@inews.gazeta.pl...

Rany, przeciez tojest prosta sprawa. Mamy sygnal f skladajacy sie z N rzeczywistych wartosci, f(i), i=0,...,N-1. Zamiast myslec o nim, myslimy o sygnale g skladajacym sie z 2N wartosci, symetrycznie rozmieszczonych wokol zera, ktory jest symetryczny wokol zera, czyli g(-i)=g(i). To jest prosta sprawa, nic nowego nie wnosi, nic sie nie traci. Nasze wyjsciowe N probek f pozostaje niezmienione, to jest teraz prawa polowka 2N probek g. Obliczamy DTF tego sygnalu g. Bedzie miala dlugosc 2N probek, tak jak i g. Ale te probki sa liczbami rzeczywistymi, sumowanie czesci urojonych (czyli sygnalu rzeczywistego pomnozonego przez sinusy), ze wzgledu na parzystosc g i nieparzystosc sinusa daje zero. A wiec wspolczynniki Fouriera sygnalu g sa sumami sygnalu pomnozonego przez cosinusy. Dodajac do siebie elementy sumy na lewo od zera z elementami na prawo (sa rowne, bo i cosinus i g sa parzyste), dostajemy cos, co nazywa sie dyskretna transformata cosinusowa wyjsciowego sygnalu f. Czy ta rzeczywista transformata cosinusowa to jest transformata Fouriera czy to nie jest juz transformata Fouriera, bo jest inaczej zapisana, to kwestia terminologii. Przy okazji: to co opisalem to jest jeden z kilku wariantow transformaty cosinusowej, ktore sa w uzyciu. Tylko tyle chcialem powiedziec. Pozdrowienia, Maciej

No i policzy³e¶ DCT przy pomocy DFT. A celem jest obliczyæ DFT. Zasugerowa³e¶, ¿e do obliczenia DFT mo¿na wykorzystaæ DCT. Nadal nie ma odpowiedzi jak to zrobiæ.

Nie. Z tego, ¿e, w szczególnych przypadkach prostok±t jest kwadratem nie wynika to, ¿e kwadraty s± prostok±tami.

pzdr mk

Co¶ mi siê tu pozaj±czkowa³o ;-)

pzdr mk