Re: Zelety architektury Von Neumannna w uC ARM?

W AVR i np. PIC 8-bit są 2 fizyczne i logiczne przestrzenie adresowe (mogą być pod tym samym adresem startowym): RAM i ROM. Żeby np. skopiować 1 bajt do rejestru ALU trzeba użyć innych instrukcji asemblera (w C może to być niewidoczne) dla RAM i innych dla ROM. W ARM jest bez różnicy bo pamięci są zunifikowane w jedną przestrzeń logiczną.

W dniu 07.11.2009 20:09, slawek7 pisze:

Tylko, ze w przypadku AVR dbaja o to wylacznie kompilatory komercyjne (chyba dbaja), gcc niestety nie i stale zadeklarowane jako const laduja w SRAM zamiast FLASH. Zreszta w przypadku AVR jest dodatkowy problem - inne instrukcje realizuja dostep do SRAM a inne do FLASH, w efekcie trzeba miec dwie wersje. No ale nie ma co narzekac, to sa kompromisy w

Nie rozumiesz. Zeby dobrac sie do danych, trzeba w AVR uzyc instrukcji LD dla RAM, albo LPM dla programu.

Jesli w programie odwolujesz sie do zmiennych, to kompilator wie gdzie umieszczonych, i uzywa wlasciwych instrukcji.

Ale jesli piszesz funkcje, ktorej parametrem jest wskaznik/adres danej, to ktorego rozkazu ma kompilator uzyc w srodku funkcji ?

Musialby ambitnie program sledzic, zeby wiedziec z adresem do ktorej pamieci jest wywolywana ta funkcja. A przeciez moze byc wywolywana wielokrotnie, ze wskaznikami na oba rodzaje pamieci.

J.

J.F. pisze:

W kompilatorze sdcc dla 8051 przyjęto bardziej uniwersalne rozwiązanie - we wskaźnikach na dane przekazywana jest oprócz samego adresu również informacja o typie pamięci. To niestety zabija sporo wydajności (pobranie jednego bajtu takim wskaźnikiem jest w praktyce wywołaniem funkcji obsługującej różne typy pamięci).

Otoz to. Tez zle.

J.