częstotliwości pracują przetwo

stawiam na 20-30kHz i ok 1W

Mirek.

Na właściwej częstotliwości rezonans będzie najsilniejszy, tak że nawet jak będzie ich kilka, to znajdziesz właściwy - ten dla którego będzie najmniejsza impedancja. Mi też wydaje się że w okolicy 1MHz i wyżej.

Sebastian Biały pisze:

Choć potrzebną fontannę ultradźwiękową można wytworzyć przy pomocy bardzo różnych częstotliwości, to typowe nawilżacze pracują między 1 a 2MHz.

Moc może być bardzo różna, zależna od wielkości urządzenia.

W. Bicz

Czy ktoś się orientuje jak najlepiej modulować sygnał wyjściowy z tego urządzenia i czym wtedy sterować mocą ? I czy można to wykorzystać również jako mikrofon?

Czy to jest "zwykły" kryształ piezo?

Chciałbym go użyć do szybkiej transmisji danych pod wodą (słona woda, więc EM odpada).

Pszemol pisze:

To jest "zwykła ceramika piezoelektryczna", ale w takim wykonaniu nie nadaje się do komunikacji podwodnej, chyba że na minimalne odległości.

Każda cerymika może pracować jako mikrofon.

W. Bicz

Możesz rozwinąć temat? Czemu sie nie nadaje do transmisji na odległość?

Pszemol pisze:

Proszę bardzo:

zbyt duże tłumienie częstotliwości rzędu 2MHz w wodzie.

Za mała kierunkowość.

Za mała moc.

Do tego celu robi się specjalne przetworniki i stosuje dość wyrafinowane metody modulacji.

W pierwszym przebiegu znalazłem na przykład taką dostępną w sieci publikację:

W. Bicz

No tytuł jest obiecujący, choć ta wstawka powiedziałbym poraża mnie: "I want to thank the Lord Jesus Christ for his grace and for being my whole reason for studying and living." Mnie szczerze mówiąc wcięło :-) Nie spodziewałem się tego typu wstawek w naukowym bądź co bądź opracowaniu :-)))

Pszemol pisze:

No cóż. Każdy ma prawo mieć takie powody do życia i studiowania, jakie uważa za stosowne. Kiedyś w naszym kraju (i nie tylko) obowiązkowa w pracach naukowych była wstawka o Partii i osiągnięciach Komunizmu, dzisiaj niejeden daje podobne wstawki jak autor tej pracy, ale jako rodzaj wstępu do tematyki praca ujdzie. Można znaleźć wiele innych tego typu publikacji dostępnych za darmo i oczywiście nieco książek i artykułów, już nie darmowych. najbardziej wyrafinowane idee nie są niestety upowszechniane, co można łatwo zrozumieć.

Uzyskanie realistycznej komunikacji ultradźwiękowej na w miarę przyzwoitych odległościach (rzędu dziesiątek metrów)nie jest jednak banalną sprawą. Nieprzypadkowo autor wspomina tutaj o profesjonalnych rozwiązaniach, które są bardzo drogie.

Jest to dość łatwe do zrobienia w rozwiązaniach stacjonarnych, ale to na ogół nie ma większego sensu, więc niestety pozostaje mozolne pokonywanie trudności. Oczywiście można sobie zawsze powiedzieć, że skoro innym się to już udało...

W. Bicz