Mam nadziejê, ¿e mnie od razu do ksi±¿ek nie wy¶lecie, bo mam wokó³ siebie biurko zawalone tomami (takimi jak W.Golde "Wzmacniacze operacyjne" czy "Analogowe uk³ady scalone" i jeszcze kilka innych), które analizujê, ale nie mogê rozgry¼æ odpowiedzi na pytanie:
Dlaczego kszta³t generowanego przebiegu w pobli¿u punktu zrywania siê drgañ jest prawie dok³adnie sinusoidalny, mimo ¿e selektywno¶æ charakterystyki amplitudowej jest stosunkowo niewielka i maleje w koñcowym zakresie zmian ?d (tzn. dla ?d>=?g). Jakie wnioski z tego faktu przydaj± siê do konstrukcji generatorów sinusoidalnych.
Wiem, ¿e zaraz mnie ochrzanicie, ale naprawdê staram siê znale¼æ odpowied¼. Dwie laborki ju¿ opracowa³em, a w tej trzeciej to jest kluczowe pytanie, nad którym zawis³em :( Wiêc jak macie tylko krzyczeæ i odsy³aæ do ksi±¿ek to lepiej nic nie odpisujcie, a jak znajdzie siê jaka¶ dobra dusza co pomo¿e to bêdê niezmiernie wdziêczny.
pzdr Greg