Spawarka domowa

Jak to ma być spawarka do spawania elektrodami otulonymi to twarda charakterystyka bardzo przeszkadza. Bez obciążenia ma być ponad 60V pod obciążeniem od kilkunastu do jakiś trzydziestu woltów. Zależy to do grubości elektrody czyli od prądu, od odległości elektrody od materiału. Przy opadającej charakterystyce jaką ma transformator spawalniczy jest coś takiego jak samoregulacja łuku. Przy płaskiej charakterystyce elektroda otuloną tylko maszyna może spawać bo człowiek nie potrafi z tak dużą precyzją utrzymać odległości elektrody od materiału.

OIDP to napiecie spawania powinno byc 24+0.02*I [V].

Jasne. I spawasz z amperomierzem i woltomierzem pod ręką oraz na bieżąco sterujesz spawarką i długością łuku, żeby dokładnie takie napięcie uzskać...

Jeden z podstawowych wzorow do spawania (nie, spawarki do spawania plotu tego nie spelniaja).

Jesli zrodlo bedzie mialo taka charakterystyke, to jestes w samym srodku zjawiska samoregulacji luku dla elektrod (i tu moge nie pamietac) 3.2 i 4mm.

I po cholere ironia? Skoro to dziala w tysiacach egzemplarzy to chyba prawde pisze? Chyba ze to nie ironia i masz patent jak zmusic dowolna spawarke do zmiany jej ch-ki przy pomocy rzeczonego woltomierza i amperomierza?

A potrafisz zmusić _dowolnego_ _spawacza_ do utrzymania takiej długości łuku, żeby spełniać cudowny wzór? Bo ja sobie tego nie wyobrażam.

Całkowicie pomyliłeś piękną teorię z praktyką.

Wzor jest spelniony przy kazdej dlugosci luku (przydaje sie zabezpieczenie zeby nie 'wyciagac' luku ponad 40V, chociaz czasami potrzeba wiekszego napiecia przy specyficznych spawach). Spawacz dlugoscia luku reguluje sobie moc, czyli z grubsza mowiac glebokosc wtopienia.

Skoro tak myslisz, to sprobuj spawac spawarka _znacznie_ odbiegajaca od tej ch-ki.

Czyli - Twoim zdaniem, zwiększanie długości łuku, powoduje automagiczne zwiększanie prądu?

Praktycznie każda spawarka ma charakterystykę znacznie odbiegającą od podanego przez Ciebie wzoru. Spawarką z podaną przez Ciebie charakterystyką nie zajarzysz łuku i go nie utrzymasz. Do utrzymania łuku konieczna jest dodatnia i dość wysoka rezystancja źródła a Twój wzór zakłada dynamiczną rezystancję źródła ujemną.

Tak, jak napisałem poprzednio: całkowicie pomyliłeś piękną teorię z praktyką.

Mozesz sie tego dowiedziec na 2 sposoby:

1. Poszukaj se publikacji (polskich) n/t spawania MMA (powinienes tam znalezc _praktyczne_ doswiadczenia i pomiary).
2. Wez _dobrego_ spawacza, zrodlo o regulowanej ch-ce, kaz mu spawac i podlacz se oscyloskop zeby widziec i prad, i napiecie. Jak bedziesz zmienial ch-ke to kaz mu mowic kiedy zaczyna byc dobrze.

Zrobisz, zrozumiesz, bo naprawde mam wrazenie ze teoretyzujesz. Nie chce sie tu licytowac 'co kto kiedy ile zrobil albo nie' bo to nie o to chodzi.

Dla mnie EOT.

RoMan Mandziejewicz pisze:

Nie znam się na spawaniu, ale łuk elektryczny ma ujemną rezystancję (dlatego np. świetlówki pracują z dławikiem). Jeśli przez oddalanie elektrody obniżamy natężenie, to napięcie będzie rosło.

U¿ytkownik "Artur(m)" napisa³:

Chyba nie uzyskasz pozytywnego efektu. Pomijaj±c jakie¶ zaawansowane konstrukcje, transformator spawalniczy jest tzw. transformatorem zwarciowym o dobranym do potrzeb spawania napiêciu zwarcia. Uzyskuje siê to przez zastosowanie odpowiednio du¿ej szczeliny powietrznej, która czêsto jest regulowana. W zwi±zku z tym taki transformator ma zdolno¶c do samoregulacji w szerokim zakresie. "Dobry" transformator o niskim napiêciu zwarcia nie nadaje siê do spawania.

Remek

Dlatego też źródło zasilania nie może mieć dynamicznej rezystancji ujemnej. Musi mieć dodatnią i to dość sporą.

A tu już kompletne pomyliłeś - im dłuższy łuk tym niższy prąd i wyższe napięcie konieczne do jego utrzymania. I znów potrzebna duża rezystancja źródła, żeby to skompensować.

RoMan Mandziejewicz pisze:

Widze że trochę sie Panowie orientują w temacie, palnę wiec kilka pytań :-) mówie tu o spawarkach transformatorowych z półki popularnych tak do

Czy na te parametry wpływa regulacja szczeliny w trafie spawarki ?.

Jak ustawiać szczelinę (prąd) mniejszy wiekszy spawając np rury aby tak szybko nie przepalać ich na wylot.

Czy sa jakies lepsze precyzyjniejsze elektrody, inne wynalazki aby spaw był ładny i trwały.

pozdr AK

Zaczac od kupna poradnika spawacza, albo podrecznikow do zawodowki.

Tak generalnie jesli przepala to trzeba mniejszy prad, a wiec ciensza elektrode.

Migomat ?

A tu zdaje sie wybor materialow szeroki jest. Mozna chyba nawet nierdzewnym spawac.

J.

No coz Jerry, o ile pamietam to ty jednak jestes praktyk .. ale tyle spawarek wydaje sie byc stabilizatorami pradu, ze cos tu chyba nie tak.

To co piszesz nie tyczy jakiegos specyficznego rodzaju spawania ?

J.

Nie. Jemu sie po prostu pomyliło. Pomylił _pożądane_ parametry napięcia i prądu łuku z wyimaginowanym sterownikiem spawarki dającym taką charakterystykę. Ponieważ się zaciął, jak zdarta płyta - pograłem mu trochę na nerwach.

A teraz do meritum.

1. Spawarki jako takie buduje się w ten sposób, żeby miały dużą rezystancję dynamiczną i jak najbardziej odpowiadały źródłu prądowemu.
2. Przy spawaniu elektrodą w otulinie, w klasycznym uchwycie, to _spawacz_ decyduje o dobraniu takiej długości łuku, żeby spawanie było najefektywniejsze. I _dobry_ spawacz sobie radzi bardzo dobrze z zachowaniem charakterystyki. Ale to spawacz zachowuje (lub nie) charakterystykę a nie spawarka.
3. Przy spawaniu drutem z "automatu", to sterownik przesuwu drutu dba o właściwą długość łuku i to sterownik _przesuwu_ a nie same źródło zasilania dba o to, żeby napięcie na uchwycie było poprawne i zgodne z charakterystyką. Oczywiście w kontekście porządnego sterownika a nie tandety ze stałą prędkościa.

I cytując początek awantury:

===8<=== > Jak to ma być spawarka do spawania elektrodami otulonymi to twarda

OIDP to napiecie spawania powinno byc 24+0.02*I [V]. ===8<=== kogutek napisał tutaj najprawdziwszą prawdę a Jerry sobie pierdnął bez sensu i nie na temat tworząc wyimaginowany regulator idealnej spawarki, która z samej zasady idealna być nie może.

Samoregulacja łuku polega na tym że jak rośnie odległość elektrody od materiału to spada prąd. Elektroda topi się wolniej i długość luku się zmniejsza. Jak odległość maleje to rośnie prąd i elektroda topi się szybciej. Połączenie dobrej spawarki z dobrym spawaczem co ma wyspawane jakieś kilometry skutkuje idealnym spawem. Marna spawarka i nie doświadczony spawacz to same boby i wypalone dziury. Jak ktoś chce się uczyć spawać to musi mieć spawarkę z odpowiednią charakterystyką i markowe a nie marketowe elektrody.

Pewnie ze nie tak - stabilizatorem pradu ciezko spawac. Te 24V+0.04I to jest tzw 'punkt zalamania' dla wybranego pradu (nastawionego pradu - dla ktorego liczymy potem cala ch-ke I(U) wedlug ktorej spawamy), a nie ch-ka zrodla. Zalaczylbym wykres, ale polityka grupy nie pozwala.

Na poczatku to byl skrot myslowy, a potem poszlo z gorki ;-) To mi mowi ze jakis urlop musze se zorganizowac, bo podstawowych rzeczy nie potrafie wytlumaczyc.

Najzwyklejsze MMA (no, w postaci troche lepszej niz spawarka ze stodoly). A wzor dobry, bo i dla 1200A sie sprawdza (tylko ze to zlobienie, a nie spawanie - ale ch-ka taka sama) ;-)

U¿ytkownik "Remek" snipped-for-privacy@onet.eu napisa³ w wiadomo¶ci news:hjh0lg$un$ snipped-for-privacy@news.onet.pl...

samoregulacji

Dziêki. Tak domniemywa³em:) Wiele siê nt. spawalnictwa nauczy³em Teraz tylko setki godzin praktyki i ju¿.

Artur(m)