gołębi, projekt początkujące

Endriu napisał:

Swoją drogą ciekawe, jak tam w ulu typują ochotników do następnej służby wartowniczej. Może w końcu dobór naturalny wyeliminuje nadmierną chęć do interesowania się pukaniem nieznajomych w środku zimy.

Jarek

PS Też mam znajomego pszczelarza. Jego podopieczne chyba są bardziej bystre, bo na zimę zakitowują otwór wejściowy ula i wszystkie idą spać.

Wydaje mi się, że twój znajmy pszczelarz troszeczkę cię robi w bambuko ....

Kilka aspektów dobrego zimowania

"[...] Wielu pszczelarzy obawia się pozostawienia na zimę zbyt dużych wylotów i często niepotrzebnie je znacząco zmniejszaj. Dobrej wentylacja w czasie zimowania jest bardzo ważna, a świadczą o tym dane Brennera. Wyliczył on, że rodzina o średniej sile zużywa na ogrzanie kłębu 18 g zapasów dziennie. Do spalania takiej ilości cukrów potrzeba 13,43 litra tlenu, który jest zawarty w 63,97 litrach powietrza atmosferycznego. Jest to minimalna ilość powietrza, która musi dostać się do wnętrza gniazda dziennie. Przy spalaniu wspomnianych 18 g zapasów wydziela się aż 13,43 litra pary wodnej, która w ciągu doby powinna być usunięta z ula. Jeżeli 34 dm3 przyjmiemy za przybliżoną pojemność gniazda zimowego, to powietrze zawarte w gnieździe musi być wymienione dwukrotnie w ciągu 24 godzin. Bywa, że w związku z niepokojeniem rodzin, ochłodzeniem czy zawilgoceniem ula zapotrzebowanie na tlen i wymianę zużytego powietrza przez rodzinę znacznie wzrasta. Z danych wynika, że stworzenie warunków do właściwej wentylacji w ulu na czas zimowania należy traktować priorytetowo. [...]".

Endriu napisał:

Nie żebym ja się na tym jakoś specjalnie dobrze znał, ale ul widziałem wielokrotnie. W niczym nie przypomina on szczelnością bańki pentody. Ani nawet obudowy twardego dysku, do którego też pszczoła nie wleci, ale powietrze może do środka wchodzić i wychodzić. Ta dziura, co przez nią zwykle wlatują te bzykające zwierzaki, nie jest jedynym otworem, przez który może przedostawać się te kilka litrów powietrza na godzinę.

Jarek