Fizyka :-)

Zgadza sie, to jest jedno z mozliwych rozwiazan. Choc nowiac szczerze w FPGA najwazniejsza jest literka P, a nie A :-) -- uklady rownolegle od dawna sa stosowane, np. polutowane na sztywno z transputerow. Jednak do niedawna nie bylo mozliwosci rekonfiguracji tego typu struktur na taka skale, jaka oferuja wspolczesne uklady.

Ja niestety nie wiem. Jest troche materialow naukowych na Citeseer (po angielsku), lecz nie znam prac typu "must have". Niech sie specjalisci wypowiedza, jam hobbysta tylko. :-)

Pozdrawiam Piotr Wyderski

U¿ytkownik "jerry1111" <No_this_fu__ing_spam__jerry1111_ snipped-for-privacy@wp.pl napisa³ w wiadomo¶ci

Prosty artyku³ wraz z bibliografi± i podsumowaniem obecnych zastosowañ, problemów itp. by³ niedawno(?) w ¦wiecie Nauki (

- poszukaj w archiwum...

U¿ytkownik "Piotr Wyderski" snipped-for-privacy@hoga.pl napisa³ w wiadomo¶ci

Jak s±dzi³em, o takich w³a¶nie rozmawiamy.

O ile siê nie mylê, wynika to zdaje siê z praw termodynamiki...

:O() przyznajê bez bicia, tutaj wysiadam :O) Gdzie mo¿na poczytaæ o tych metodach ? Jedynie co mia³em w rêku, to artyku³ "Pó³przewodniki ¶wiat³a", te¿ ze "¶wiata nauki"...

Transmisja w widmie rozproszonym to bodaj lata '30 XX wieku, za¶ okrêty podwodne ( oczywi¶cie nie w dzisiejszym kszta³cie ) to zdaje siê jeszcze lata B.C... :O) Ale ogólnie to stare podrêczniki bywaj± ciekawe.

Ale by przelamac bariery trzeba bedzie zrezygnowac z podejsc klasycznych (co sie zreszta od dawna robi).

Nie, w tym przypadku chodzi o ograniczona predkosc swiatla. W architekturze klasycznej oczekujemy, ze wynik pojawi sie "natychmiast" w kazdym potrzebnym bloku skladowym ukladu. W praktyce transport informacji jest ograniczony predkoscia swiatla w danym osrodku, wiec wraz ze wzrostem czestotliwosci taktowania w jednym cyklu porcja informacji moze "doleciec" na coraz krotsze odleglosci, dalej jest "za pozno". Z tym oczywiscie tez mozna sobie radzic, ale to juz zdecydowanie nie jest klasyka. :-)

Bariera ograniczen termodynamicznych ma "tylko" posredni wplyw na ograniczenia mocy obliczeniowej. "Klopotliwym" procesem jest kasowanie bitu informacji. Landauer pokazal, ze potrzeba do tego co najmniej KT ln 2 [J] energii, gdzie K jest stala Boltzmanna, a T temperatura bezwzgledna otoczenia. Wynika stad, ze postepujaca miniaturyzacja napotka fizyczna granice minimalnego wydatku energetycznego. Oczywiscie granice sa po to, by je obchodzic, co i tu sie udalo: nalezy zrezygnowac z bezpowrotnego unicestwiania porcji informacji. Kazdy krok obliczen musi miec taka wlasnosc, by z wyniku udalo sie odtworzyc dane wejsciowe. Wowczas nie ma strat informacji na zadnym etapie, wiec teoretycznie obliczenia mozna wykonac bezenergetycznie! Model ten nazwano obliczeniami odwracalnymi ze wzgledu na wspomniana wlasnosc: najpierw obliczenia prowadzi sie do uzyskania wyniku, a pozniej wykonujac program wstecz odtwarza sie dane wyjsciowe. Sporo materialow na ten temat mozna znalezc w Citeseer.

Szczerze mowiac nie pamietam. :-) Interesowaly mnie kiedys alternatywne modele prowadzenia obliczen i znalazlem wowczas m.in. cos takiego. W kazdym razie znalazlem to za pomoca google; jak znam swoje zwyczaje, to pewnie byl w Citeseer. :-) Moge poszukac na dysku i podac tytuly prac.

:-) Widze, ze w tym wzgledzie mamy podobne przekonania. Gdy mnie jakis temat wciagal, to szedlem poszukac czegos o tym w bibliotece instytutowej. Pierwsze kilka razy na stwierdzenia pani bibliotekarki ze "ta ksiazka jest bardzo stara" odpowiadalem, ze tym lepiej, a pozniej juz nie musialem. :-)))

Pozdrawiam Piotr Wyderski