Kodowanie dźwięku w starych urządzeniach / EPROM

Na poczatku widze cos jakby "spis tresci", czyli adres i dlugosc, po 2 bajty

Ale plik 2x dluzszy ... no pod 10000h jakby drugi spis tresci.

Sa tam dluzsze sekwencje AA i 55 ... podejrzewam jakies delta modulation, ale 1 bit/probke, czy 2 bity/probkę

A tu MS poszedl z postępem i wyciął wszystkie stare narzędzia.

J.

W dniu 17.06.2022 o 18:47, Piotr C pisze:

Zdumpuj program.

MJ

Prawda! Myślę że jeden będzie po angielsku, drugi po hiszpańsku.

Michał Jankowski wrote:

P.

Bingo! 55 i AA ot najczęściej występujące wartości. w bin to: 01010101 10101010 czyli naprzemiennie 0 i 1, co w modulacji gęstości impulsów (wynik 1-bitowego kodowania sigma-delta) oznacza stały sygnał (za wiki:

W ogóle zapomniałem zaznaczyć - ten temat nie jest jakoś szczególnie ważny. Ot, kupiłem programator (polecam - działa:

P.

Weź pod uwagę, że linie adresowe procka nie muszą być podłączone 1:1 do pamięci. Warto to sprawdzić, bo może eprom wymaga wymieszania adresów przed disasemblacją.

Czyli linie danych nie są wymieszane.

Najpierw uśrednić ostatnich n bitïe i posłuchać. Skoro są 55 i AA, to wag raczej nie będzie.

piątek, 17 czerwca 2022 o 23:32:12 UTC+2 Zbych napisał(a):

Miałem urządzenie od tskuego dowcipnisia. Do tego mieszał GALem, więc skomplikowaniej niż po prostu pozamieniać.

Mogą być, bo przecież ten napis się raczej nigdzie nie wyświetla.

Piotr C napisał(a):

... voice instruction set stored in PROM and played back through D/A circuitry into the receiver

Niezwykły:)

Coś z internetów idzie wyciągnąć.

Kurde prawda! Nie wpadłbym, ale mogli przekodować napis aby w kodzie wyglądał normalnie. Dzisiaj przedzwonie linie danych. Spróbuje też zdekodować dźwięk, chociaż od ostatniego czasu gdy coś kodowałem w C minęło ładnych pare lat.

Mało prawdopodobne. Kod to kod. a wsad to wsad. Bez sensu jest żeby upiększać wsad. Mogą być pomieszane linie adresowe i/lub linie danych ale to się robi żeby uprościć płytkę (sam tak robiłem), a nie żeby utrudnić kopiowanie. Linii danych IMHO nie masz pomieszanych skoro widać napis. Może być kolejność bitów zamieniona do dekodowania (MSB/LSB). Linie adresowe raczej też nie są, aczkolwiek napis może się mieścić akurat w bloku niezmieszanym.

Pobawiłem się chwilę:

#v+ #include <stdio.h>

#include <assert.h>

#include <inttypes.h>

int main(void) { FILE *ifp, *ofp; uint8_t value = 0x80; uint8_t dir = 0;

ifp = fopen("VOICE_ROM_TMS27C010A.BIN", "rb"); ofp = fopen("output.raw", "wb"); assert(ifp); assert(ofp);

for (;;) { const uint8_t ch = fgetc(ifp); int i;

if (feof(ifp)) break;

for (i = 0; i < 8; ++i) { if (dir ^ !!(ch & (1 << i))) { if (value == 0xff) dir ^= 1; else value++; } else { if (value == 0x00) dir ^= 1; else value--; }

fputc(value, ofp); } }

fclose(ofp); fclose(ifp);

return 0; } #v-

I potem komenda:

sox -b 8 -c 1 -e unsigned-integer -r 22050 -t raw output.raw output.wav

Na pewno należałoby sparsować strukturę i resetować dekoder przy każdym nowym komunikacie -- to powinno usunąć DC bias.

No ale słychać coś sensownego? Są dwa zestawy językowe?

Jest Sun, 19 Jun 2022 02:37:06 -0700 (PDT), Dawid Rutkowski pisze:

Słychać.

Nie inaczej.

ATSD, bardzo fajne wykopalisko.

k.

Słychać, zobacz link z mojego posta (albo z posta Krzysztofa niżej), to link do pliku audio.

O kurczę. Faktycznie, wystawiłeś od razu audio. Byłem przekonany, że to link do kodu i nawet nie zajrzałem. Niepotrzebne powielanie bytów (bajtów?). :/

BTW, wydaje mi się, że docelowo próbki miały być odtwarzane wolniej. Tak na ucho, to jakieś x 0,85 – 0,87% tego co wychodzi jako output.wav.

k.

Dzięki - Tobie i innym, fajna zabawa! Chyba wrócę do kodowania. Ulepszyłem trochę program i:

- nie ma składowej stałej

- jest głośno, pełna dynamika

Co zmieniłem: generalnie Ty traktowałeś każdy oktet osobno, a myśle że lepiej przesuwać bit po bicie i całkować z wagą: przykładowo: n=0.3 dla ostatniego bitu i (1-n) dla poprzedniej wartości próbki. W zależności od współczynnika n, któryś najstarszy bit [-x] przestanie mieć znaczenie (będzie zgubiony przez poziomy kwantyzacji). Im 'n' większe, tym krótsza (bardziej stroma) odpowiedź impulsowa, im mniejsze - tym dłużej 'wybrzmiewa' każdy bit. Myślę że w realizacji analogowej, większe n to mniejsza pojemność kondensatora całkującego. Teraz, przy stałym poziomie czyli ciągu 01010101... będzie oscylacja, więc uśredniam dwie ostatnie scałkowane wartości.

Program jest tutaj: http://192.168.0.200/elcotel/main.c - wrzucę jeszcze poniżej bo te pliki będą skasowane.

Natomiast w kwestii kodowania mam szybkie pytanka: - co robi #v+ ? - fputc() - jest odpowiednik do zapisu int-a 16- lub 32 bit, lub całego obszaru pamięci (wskaźnik)?

Programowałem w C chyba jedynie na studiach 20 lat temu, zawodowo nigdy. Wcześniej od dzieciaka TurboPascal i Delphi już quasi-zawodowo. I chyba nadal lubię ten poziom (kiedyś to się nazywało programowanie wysokopoziomowe, dzisiaj już raczej nie. Ale skręca mnie jak widzę nowoczesne języki, jakieś dziedziczenia templejtów, nejmspejsy itd itd. Taka chyba przypadłość jeśli się zaczynało w 1992 r.).

pozdrawiam

#include <stdio.h>

#include <assert.h>

#include <inttypes.h>

int main(void) { FILE *ifp, *ofp; uint8_t src_value; //odczytany bajt float DSP_0 = 0; //aktualne wyjście integratora float DSP_1 = 0; //popczednia wartość integratora (potrzebne do uśredniania 2 próbek) float n = 0.2151; // współczynnik filtra - znaczenie nowego bitu int8_t out_value; //wyjściowy bajt PCM (signed 8-bit) int b=0; //bity, konwertowany do +/-1 int bitstream=0, bitstreammax=0; //aktualny i najdłuższy ciąg jednakowego bitu

ifp = fopen("VOICE_ROM_TMS27C010A.BIN", "rb"); ofp = fopen("output.raw", "wb"); assert(ifp); assert(ofp);

do { src_value = fgetc(ifp); for (int i=0; i<8; i++) { DSP_1=DSP_0; b=(src_value&1)?1:(-1); //+1 dla 1, -1 dla 0 src_value>>=1; DSP_0=DSP_0*(1-n)+n*b; out_value=round((DSP_0/2+DSP_1/2)*127); //uśredniamy 2 próbki + przeskalwanie +/-1 na +/-127 (signed int8) if (i&1) fputc(out_value, ofp); //zapisujemy wyjście co drugi bit } } while (!feof(ifp));

fclose(ofp); fclose(ifp);

return 0; }

Mała errata:

oczywiście chodzi o zielony wykres.

prawidłowo:

P.